του Γιάννη ΚιμπουρόπουλουΌταν ο Ομπάμα εκφράζει ενδιαφέρον για τη διαχείριση της «ελληνικής κρίσης», δεν το κάνει από συμπάθεια. Κι όταν η Μέρκελ πείθει τους Γερμανούς βουλευτές να εγκρίνουν νέο πακέτο «διάσωσης» της Ελλάδος, δεν το κάνει από οίκτο.
Ο φόβος είναι το στοιχείο που συνδέει την αγωνία τους. Ο κόσμος που έχουν οικοδομήσει αυτοί και οι ομόλογοί τους είναι ένας πύργος από τραπουλόχαρτα. Και μπορεί η Ελλάδα να είναι στον πάτο του, αλλά η «πτώση» της θα τον γκρεμίσει ολόκληρο.
Η ελληνική κρίση είναι το σύμπτωμα ενός θανάσιμου συστημικού κινδύνου. Η φούσκα του παγκόσμιου χρέους, που τροφοδοτείται με τη συνεχή εκχώρηση εξουσιών από τους πολιτικούς στη χρηματοπιστωτική δικτατορία, έχει φτάσει στο όριο… σκασμού.
