Ένα αθόρυβο κοινωνικό ιατρείο

του Παναγιώτη Χριστοδούλου

Το κοινωνικό ιατρείο αλληλεγγύης στην Πάτρα είναι ένα …αθόρυβο κοινωνικό ιατρείο. Δεν πρωταγωνιστεί σε πάνελ συζητήσεων , στο ίντερνετ, σε δελτία ανακοινώσεων. Ακόμα και η τοποθεσία του στην πλατεία εργατικών κατοικιών είναι σιωπηλή. Είναι σιωπηλό γιατί κάπως έτσι ξεκίνησε. 

Η ιδέα της δημιουργίας ενός κοινωνικού ιατρείου στην Πάτρα δεν ήταν καινούρια. 

Είχαν επιχειρηθεί αρκετές βροντερές προσπάθειες την τελευταία διετία. Από φοιτητές ιατρικής, από λαϊκές συνελεύσεις, από το κίνημα των αγανακτισμένων, από νοσοκομειακούς γιατρούς. 

Ειρωνικό ίσως ότι η μόνη αθόρυβη προσπάθεια ήταν αυτή που είχε επιτυχία.

Μετά από πρόταση γιατρών στο ΔΣ του Ιατρικού Συλλόγου Πάτρας συγκλήθηκε μια αρκετά μαζική σύσκεψη πριν από 8 μήνες. Εθελοντές γιατροί και νοσηλευτές, η Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Αχαΐας , η ομάδα Γενικών Γιατρών Αχαΐας, το Πανεπιστήμιο, και φυσικά ο Ιατρικός Σύλλογος Πάτρας αποφάσισαν την δημιουργία ενός κοινωνικού ιατρείου αλληλεγγύης το οποίο θα λειτουργούσε εθελοντικά και θα ήταν ανοιχτό για κάθε άνεργο και ανασφάλιστο, Έλληνα ή μετανάστη. Η δημιουργία συνδυάστηκε με την ίδρυση του κοινωνικού φαρμακείου Πάτρας.

Καταρρέει το Θεαγένειο

Από Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης

«Κύριε Λοβέρδο, κύριε υπουργέ της Υγείας, πληρώστε τους γιατρούς, γιατί χωρίς τους γιατρούς θα πεθάνουμε όλοι. Πληρώστε τους. Τι περιμένετε;». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον κ. Γιάννη Καφτεράνη, ο οποίος νοσηλεύεται στο νοσοκομείο «Θεαγένειο» με καρκίνο στους πνεύμονες.

Με τον τρόπο αυτό προσπαθεί να στείλει το δικό του μήνυμα στην ηγεσία του υπουργείου Υγείας για τη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το νοσοκομείο, εξαιτίας των περικοπών και της ελλιπούς χρηματοδότησης.
«Εγώ είμαι χειρουργημένος με καρκίνο στα πνευμόνια. Εδώ μέσα στο ‘Θεαγένειο’ οι γιατροί είναι καταπληκτικοί άνθρωποι. Νοσοκόμοι, γιατροί, μας φροντίζουν και μας περιποιούνται με τον καλύτερο τρόπο. Δεν έχουμε κανένα παράπονο», λέει ο κ. Καφτεράνης και προσθέτει ότι η πολιτεία οφείλει να πληρώνει τους γιατρούς, διότι κι αυτοί είναι άνθρωποι με οικογένειες και πρέπει να ζήσουν.

Ο ίδιος βρέθηκε χθες το πρωί στο προαύλιο του «Θεαγενείου», θέλοντας να συμπαρασταθεί στην κινητοποίηση που πραγματοποίησαν οι γιατροί του αντικαρκινικού νοσοκομείου, οι οποίοι βρίσκονται εδώ κι έναν μήνα σε επίσχεση εργασίας, διεκδικώντας τα δεδουλευμένα για εφημερίες από τον Δεκέμβριο του 2011 μέχρι σήμερα.