Διεθνές Συνέδριο για το Χρέος: Από το Νότο στο Βορρά 6-7-8 Μαΐου ΝΟΜΙΚΗ

 

   ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ 

       επί του ελληνικού δημόσιου χρέους                                   

                         ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Διεθνής Συνάντηση στην Αθήνα “Χρέος και Λιτότητα:
από τον παγκόσμιο Νότο στην Ευρώπη”,
Νομική Σχολή, 6-7 και 8 Μαΐου

Η Ελληνική Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) επί του ελληνικού δημόσιου χρέους , από κοινού με τις  European Network on Debt and Development (Eurodad),  Committee for the Abolition of Third World Debt (CADTM),  Bretton Woods Project Ηνωμένο Βασίλειο, Research Money and Finance (RMF),  Afri -- Action From Irerland, Debt and Development Coalition Ireland, Jubilee Debt Campaign  από το Ηνωμένο Βασίλειο και  Observatorio de la Deuda en la Globalización από την Ισπανία, διοργανώνει διεθνή συνάντηση για το χρέος, στην Αθήνα, στις 6, 7 και 8 Μαΐου, στη Νομική Σχολή.

Η Νομική (σχολή) ενώπιον του νόμου και της Δικαιοσύνης

Τι είναι, όμως, δικαιοσύνη; Βλέπουμε ότι μας περιβάλει η αδικία, αλλά συχνά δεν γνωρίζουμε που βρίσκεται η δικαιοσύνη. Η πιο οδυνηρή μαρτυρία της εποχής μας, γι’αυτό, είναι η ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι η δικαιοσύνη έχει εκλείψει.

του Κώστα Δουζίνα

Ποιος είναι ο ρόλος της νομικής παιδείας, τι σημαίνει το να μαθαίνει κανείς το νόμο; Το πρώτιστο καθήκον των δασκάλων του νόμου, είναι να κατανοούν και να διδάσκουν τη γλώσσα της δικαιοσύνης, την αναπνοή, το πνεύμα και την αμεροληψία που θα έπρεπε να κινεί το σώμα του νόμου. Νόμος χωρίς δικαιοσύνη είναι κενό γράμμα, σώμα δίχως ψυχή – υπολείμματα απλώς και ερείπια μιας έντιμης παράδοσης. Ένας δικηγόρος που θέλει να είναι άξιος του ονόματός της, νέμει και κατανέμει. Θέτει τις απαιτήσεις της απούσας δικαιοσύνης και της ιδανικής ισότητας ενώπιον της, πάνω από τα αιτήματα της εξουσίας και των καταχρήσεων του πλούτου.

Ο Ρουσώ, οι μετανάστες και το μίσος για τη δημοκρατία

της Φωτεινής Βάκη*

Τρεις αιώνες περίπου αργότερα στις 25 Γενάρη 2011 ένας ομοεθνής και ομότεχνος του Ρουσώ, ο Ζακ Ρανσιέρ μιλούσε για την εποχή μας ως εποχή του «μίσους για τη δημοκρατία». Διότι τι άλλο είναι η δημοκρατία, γράφει, παρά μια έλλειψη διάκρισης, η εξουσία (οξύμωρον) μιας συνέλευσης ίσων. Μια διακυβέρνηση άναρχη η οποία δεν θεμελιώνεται σε τίποτε άλλο εκτός από την απουσία κάθε τίτλου διακυβέρνησης. Την ίδια ώρα τριακόσιοι μετανάστες είχαν καταλάβει την Νομική Σχολή και διεκδικούσαν να πάψουν να είναι άνθρωποι-σκιές καταφεύγοντας στο ύστατο μέσο: την απεργία πείνας. «Η μετατροπή του Πανεπιστημίου σε καταυλισμό μεταναστών υπερβαίνει τα όρια της ανοχής», δήλωσε οργισμένη η Υπουργός Παιδείας.