Η Κύπρος μπορεί να ανοίξει το δρόμο για τους λαούς της περιφέρειας

Δεν υπάρχουν μονόδρομοι (Σχέδιο Τρόικα και Σχέδιο Κύπρου)

του Κώστα Λαπαβίτσα

Το «σχέδιο διάσωσης» της Κύπρου από την Τρόικα είναι ίσως το χειρότερο πρόγραμμα που έχει ως τώρα επιβληθεί σε χώρα της Ευρωζώνης. Σηματοδοτεί τη βαθιά αλλαγή της νομισματικής ένωσης με τρόπο που επιτείνει την αποδιάρθρωσή της, καταστρέφει την κυπριακή οικονομία και βάζει την Κύπρο σε εθνικό αδιέξοδο.

Η Κύπρος έχει αντιμετωπίσει μεγάλα διλήμματα στην ιστορία της, αλλά η ίδια η ιστορία έχει δείξει ότι ποτέ δεν υπήρξαν μονόδρομοι και αδιέξοδα. Υπάρχει και άλλη πρόταση για την Κύπρο, η οποία αν και δύσκολη, ανοίγει καλύτερες προοπτικές για το μέλλον. Εύκολες λύσεις όμως δεν υπάρχουν πια.

Το σχέδιο της Τρόικα για την Κύπρο υπονομεύει κι άλλο την ΟΝΕ καθώς:

Χρησιμοποιεί στοιχεία της "λύσης Ισλανδίας", δηλαδή μεταφέρει το κόστος της κατάρρευσης των ιδιωτικών τραπεζών στους μετόχους, τους μεγάλους ομολογιούχους και τους μεγάλους καταθέτες, αλλά δεν θέτει τις τράπεζες υπό δημόσια ιδιοκτησία και έλεγχο, ούτε φροντίζει να προστατεύσει την εγχώρια οικονομία της Κύπρου, μεταφέροντας το κόστος στο εξωτερικό, όπως έκανε η Ισλανδία.

Η εκδίκηση της κοινωνίας

του Παναγιώτη Σωτήρη

Η εκδίκηση της κοινωνίας δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο εκκωφαντική. Δύο χρόνια συσσωρευμένης οργής και αγανάκτησης, πλειοψηφικών κινητοποιήσεων και συλλογικής πάλης βρήκαν την αντανάκλασή τους στην κάλπη της 6^ης Μαΐου.

Η καταβαράθρωση του δικομματισμού σε ένα άθροισμα που στο παρελθόν αποτελούσε από μόνο του ποσοστό συντριβής ενός κόμματος, η μειοψηφική καταγραφή των μνημονιακών δυνάμεων, το τεράστιο ποσοστό των ψηφοφόρων που προτίμησαν κόμματα που δεν πέρασαν το φράγμα του 3%, η απουσία προφανούς κυβερνητικής λύσης, όλα αυτά δείχνουν το βάθος της πολιτικής κρίσης και την τεράστια απόσταση που χωρίζει την ελληνική κοινωνία από την επίσημη πολιτική σκηνή, το ρήγμα ανάμεσα στο τι όντως συμβαίνει στην κοινωνία και την αντίληψη των πραγμάτων που έχουν τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, οι καθεστωτικές δυνάμεις και ο μηχανισμός της επιτροπείας από την Τρόικα.

Ξανά κραχ στα χρηματιστήρια σε ΕΕ και ΗΠΑ!

FED και ΕΚΤ: μάταιες κινήσεις πανικού για να ξορκιστεί η υποτροπή της κρίσης!

Εδώ και τώρα στάση πληρωμών - έξοδος από το ευρώ - εθνικοποίηση τραπεζών στην Ελλάδα!

Πριν αλέκτωρ λαλήσει επιβεβαιώνεται η εκτίμηση πως τα έκτακτα, πρωτοφανή και ληστρικά μέτρα της ΕΚΤ και της FED, δεν πρόκειται να συγκρατήσουν το κατρακύλισμα των χρηματιστηρίων ανά τον κόσμο, πόσω μάλλον, μια λίαν πιθανή παγκόσμια υφεσιακή υποτροπή .

Για του λόγου το αληθές, οι τρεις βασικοί ευρωπαϊκοί χρηματιστηριακοί δείκτες του Λονδίνου, της Φρανκφούρτης και του Παρισιού, έκλεισαν τελικά με πολύ μεγάλες απώλειες της τάξεως του 3,05%, 5,13% και 5,45% αντίστοιχα!

Ειδικά στα δύο τελευταία χρηματιστήρια μπορούμε να κάνουμε λόγο για άλλο ένα μίνι - κραχ...

Στους μεγάλους ασθενείς της ευρωπεριφέρειας, Ιταλία (ΜΙΒ) και Ισπανία (ΙΒΕΧ), η εικόνα ήταν ακόμα εφιαλτικότερη: -6,65% και -5,49% αντιστοίχως!

Ανατροπή της νέας τυραννίας κυβέρνησης και ΕΕ

«Σύμφωνο για το Ευρώ» 

του Γιάννη Ελαφρού

Στις 24-25 Μάρτη ο λαός θα βροντοφωνάξει ότι δεν συναινεί στο ξεπούλημα Παπανδρέου

Με νέες αιώνιες αλυσίδες για τους εργαζόμενους και με το πωλητήριο του δημόσιου πλούτου επιστρέφει από τις Βρυξέλες ο Γ. Παπανδρέου, δικαιώνοντας το χαρακτηρισμό «ο άνθρωπός μας στην Αθήνα», που του είχαν αποδώσει οι γερμανικοί Φαϊνάνσιαλ Τάιμς.

Η «επανάσταση της πιτζάμας» μετά την προσβλητική ανακοίνωση της τρόικας για το ξεπούλημα δημόσιου πλούτου για 50 δισ. ευρώ, κατέληξε στην ανακοίνωση ότι πρόκειται για απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης. Μα, το ξέραμε ότι είστε συνένοχοι μέχρι τα μπούνια, τώρα το λέτε και μόνοι σας.

Στ. Κουβελάκης: Η αποδοχή της ΕΕ αποδιοργανώνει κάθε διεθνισμό

Συνέντευξη στον Λεωνίδα Βατικιώτη

– Το γεγονός ότι σε καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης δεν προβάλλεται από την Αριστερά το αίτημα της εξόδου από το ευρώ, δεν περιορίζει αντικειμενικά την εμβέλεια του στόχου; Επίσης δεν υπονομεύει την αναγκαία διεθνιστική αλληλεγγύη;


– Σ.Κ.: Το γεγονός ότι, όπως σωστά επισημαίνεις στην ερώτησή σου, σε καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης δεν προβάλλεται από φορείς της Αριστερά το αίτημα της εξόδου από το ευρώ, δείχνει κυρίως την έκταση της πολιτικής ανημπόριας και της στρατηγικής αμηχανίας στην οποία έχει σήμερα περιέλθει η ευρωπαϊκή Αριστερά.