Θα πιάσουμε το μίτο της Αριάδνης;
Από το Λασίθι στην Κρήτη
του Μπάμπη Σαρίδη
Η Κύπρος ήταν το φύλλο συκής το
οποίο έπεσε και άφησε ολόγυμνους την τρόικα τόσο του εξωτερικού όσο και του
εσωτερικού.
Στόχος η δημιουργία γενικευμένης αστάθειας-ανασφάλειας. Χτυπάμε όπως θέλουμε, όπου θέλουμε, όποτε θέλουμε. Σήμερα η Κύπρος αύριο εσύ. Αυτό είναι το μήνυμα από τον κύριο Σόιμπλε και τα τσιράκια του και ως γνωστόν ο λύκος στην αντάρα χαίρεται.
Στόχος η δημιουργία γενικευμένης αστάθειας-ανασφάλειας. Χτυπάμε όπως θέλουμε, όπου θέλουμε, όποτε θέλουμε. Σήμερα η Κύπρος αύριο εσύ. Αυτό είναι το μήνυμα από τον κύριο Σόιμπλε και τα τσιράκια του και ως γνωστόν ο λύκος στην αντάρα χαίρεται.
Η τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου –Κουβέλη
έχει μετατραπεί σε φοροεισπράκτορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Δ.Ν.Τ.
Καθημερινά γίνεται πιο μισητή από το λαό.
Το 2012 και στην αρχή του 2013 αναπτύχθηκαν στο Λασίθι μια σειρά από αγώνες,
κινητοποιήσεις, καταλήψεις. Οι κινητοποιήσεις αυτές είχαν σαν περιεχόμενο την
υγεία και την παιδεία αλλά και τις υπηρεσίες π.χ. εφορίες. Μικρότερης κλίμακας
και έντασης ήταν οι κινητοποιήσεις των αγροτών.
Πυλώνες αυτών των κινητοποιήσεων ήταν οι τρεις
πόλεις του Λασιθίου: Άγιος Νικόλαος – Ιεράπετρα-Σητεία, καθεμιά με τα ιδιαίτερα
χαρακτηριστικά της, με όμοια στην ουσία προβλήματα, με την Ιεράπετρα να
αποτελεί την εμπροσθοφυλακή των κινητοποιήσεων. Θα μπορούσαμε λοιπόν να
μιλήσουμε για κινήματα ή για κίνημα με την ευρύτερη έννοια του όρου στο Λασίθι
στην προαναφερόμενη περίοδο 2012-2013.
