"Θεσμοί" και παρακράτος

του Γ. Σταματόπουλου

Πρώτον. Ένας Γ. Μουρούτης είναι διευθυντής του Γραφείου     Τύπου   του πρωθυπουργού (με γεια του και χαρά του, να τον χαίρονται, το κόμμα του, οι δικοί του, οι φίλοι του και όσοι ακόμη...).
 
Δεύτερον. Δυνατότητα πρόσβασης στο βιβλίο εισόδου της Βουλής    έχει κάποιος μόνο αφού προηγηθεί εισαγγελική εντολή.

Τρίτον. Ο κύριος Μουρούτης διαχέει στο Διαδίκτυο ότι ουδεμίαν χρείαν εισαγγελέως έχει για να εισχωρήσει στην ταυτότητα όσων επισκεπτών καταχωρίζονται στο βιβλίο εισόδου της Βουλής.

Αυτός γνωρίζει ποιος (και πότε... και τι και πώς) μπαίνει στη Βουλή για να επισκεφθεί τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, προκαλώντας έτσι αμηχανία σε όσους έχουν ακόμη κάποια δημοκρατική ευαισθησία, σε όσους, διάβολε, θεωρούν πως είναι απαραβίαστα τα άρθρα του Συντάγματος, οι κανονισμοί της Βουλής. 

Αλλά ποιος κανονισμός, ποια βουλή και κυρίως ποιο σύνταγμα...

Ο βιασμός…

του Ρούσου Βρανά

Ο βιασμός  είναι το μόνο έγκλημα όπου το θύμα αισθάνεται περισσότερο ένοχο ακόμη και από τον θύτη, έλεγε η Κλεμαντίν Οτέν, διευθύντρια του περιοδικού «Ρεγκάρ».

Αυτή τη φορά ήρθε η σειρά των Ιταλών να νιώσουν ενοχές. Για να αποσείσουν τις ευθύνες για το νέο έγκλημά τους, οι γνωστοί – άγνωστοι βιαστές κατηγορούν τους Ιταλούς ότι διήγαν άσωτο και προκλητικό βίο που οδήγησε στον εκτροχιασμό τους.

Ψέμα. Μπορεί η Ιταλία να είναι χρεωμένη αλλά δεν είναι αναξιόχρεη. Το έλλειμμά της βρίσκεται στο 60% του μέσου ελλείμματος των ανεπτυγμένων χωρών και είναι πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Και παράγει και πουλάει αγαθά που θέλει να τα αγοράζει ο υπόλοιπος κόσμος. Πώς άνοιξε λοιπόν η κερκόπορτα για να μπουν και να ασελγήσουν στο σώμα της οι βιαστές της;