Αλλά και άλλοι διαχωρισμοί...
[...] Φυσικά δε σηκώνουν όλοι κεφάλι. Πολλοί το σκύβουν, ενώ κάποιοι προτιμούν το λύγισμα της μέσης... Και μεταξύ των τελευταίων, ίσως το πιο σιχαμένο και μάλλον το πιο επικίνδυνο είδος αποτελούν εκείνοι που ο ατομισμός τους δε συνδέεται καν με υψηλές ιδιοτελείς προσδοκίες για μια «αξιοζήλευτη» σύμφωνα με τα αστικά τους πρότυπα κοινωνική ή οικονομική θέση. Είναι όσοι διαγκωνίζονται απλώς για μια θέση στο πίσω κάθισμα του λεωφορείου, όσοι εποφθαλμιούν τη θέση του μπροστινού τους στην ουρά της ΔΕΗ και της εφορίας, την ίδια στιγμή που ονειρεύονται μια θέση έστω στο πάνω κατάστρωμα ενός «love boat».
Γράφει ο
πάροικος και η συντακτική ομάδα
Η επιστολή-καταγγελία της Λέτας Ζωτάκη, ακτινολόγου στο Γ.Ν. Κιλκίς, γνωστής για την έντονη συνδικαλιστική της δράση με την ιδιότητα της προέδρου της Ε.Ν.Ι.Κ. (Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Κιλκίς), έχει ιδιαίτερη σημασία. Περιγράφει εν συντομία τη δίωξη που υφίσταται ως εργαζόμενη στο
