του Γ.Δελαστίκ
Ζούμε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα εποχή από ιστορική σκοπιά.
Η οικονομική κρίση αφενός και η αποκάλυψη στα μάτια εκατοντάδων εκατομμυρίων
πολιτών του βαθύτατα αντιδραστικού χαρακτήρα της ΕΕ
αφετέρου μεταδίδουν με επώδυνο τρόπο το μήνυμα ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός ούτε επιδιώκει ούτε μπορεί
πλέον να ενσωματώνει τις μάζες των εργαζομένων, των μεσαίων
στρωμάτων, των νέων ή των συνταξιούχων. Ακριβώς γι΄αυτό ο καπιταλισμός της
εποχής μας συρρικνώνει αθόρυβα ολοένα και περισσότερο την αστική δημοκρατία,
αντικαθιστώντας την με ένα δημοκρατικοφανές, όλο και πιο αυταρχικό καθεστώς.
Όλοι οι λαοί της Ευρώπης συνειδητοποιούν σταδιακά
ότι η ΕΕ – δηλαδή η συσπείρωση των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων υπό την ηγεμονία
των Γερμανών αστών – είναι ο κύριος μοχλός υλοποίησης της αντιλαϊκής πολιτικής.
Με τις
πλάτες της ΕΕ η αστική τάξη κάθε χώρας – μέλους της εφαρμόζει μια τόσο
αντιδραστική πολιτική που δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί στα πιο άγρια
όνειρα και επιθετικά όνειρα της.
