του Περικλή ΚοροβέσηΣτην υπαρκτή πολιτική της Ελλάδας, ποτέ τα πράγματα δεν λέγονται με το όνομα τους. Για να καταλάβεις τι λένε οι πολιτικοί και τα κόμματα εξουσίας, πρέπει να γυρίσεις ανάποδα. Να πάρουμε για παράδειγμα την ΕΡΤ. Η κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας τη ναζιστική αρχή της «συλλογικής ευθύνης», εξόντωσε δυόμισι χιλιάδες εργαζομένους μαζί με τις οικογένειές τους. Οταν σε έναν οργανισμό τα πράγματα δεν πάνε καλά, το πρώτο πράμα που κοιτάς είναι η διεύθυνση, γιατί αυτή αποφασίζει, και όχι οι εργαζόμενοι. Αν μας κυβερνούσαν άνθρωποι που ενδιαφέρονταν για την ΕΡΤ, θα είχαν απολύσει την ηγεσία της ΕΡΤ μαζί με τον Κεδίκογλου. Εδώ υπήρχαν τα σκάνδαλα, η αδιαφάνεια και οι σπατάλες.
Αυτή η επικίνδυνη λογική μπορεί να καταλήξει και στην «οριστική λύση», που σημαίνει επέμβαση των ΜΑΤ και σύλληψη της ηγεσίας της ΠΟΣΠΕΡΤ που μπορεί να συρθεί στη δικαιοσύνη με βαριές κατηγορίες. Αλλά όσο υπάρχει η ανθρώπινη ασπίδα και οι διεθνείς κάμερες είναι κομμάτι δύσκολο. Τα ΜΑΤ θα επέμβουν κάποια νύχτα, όταν ο κόσμος θα έχει αραιώσει, οι κάμερες θα έχουν φύγει και οι «ελεύθεροι πολιορκημένοι» θα έχουν εξαντληθεί.
