του Παναγιώτη
Κυριακούλια
Οκτώ μόλις ημέρες
μετά τη λαϊκή ετυμηγορία που με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο έστειλε
το μνημονιακό τερατούργημα του Ν. 4046/12 στο καλάθι των αχρήστων, ήρθε η ώρα
της υλοποίησης της διαβόητης Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ Νο 6), σύμφωνα
με την οποία τερματίζεται βίαια και η τρίμηνη περίοδος της επέκτασης της
εφαρμογής των συλλογικών συμβάσεων εργασίας (14.5.2013).
Ωστόσο έχει
περάσει σχεδόν απαρατήρητη η απίστευτη λαθροχειρία της Ερμηνευτικής Εγκύκλιου
που εξέδωσε στις 12.3.2012 ο υπουργός Εργασίας, η οποία -προφανώς με εργοδοτική
υπόδειξη- προσπάθησε να υπερβεί ακόμα και την ίδια τη μνημονιακή αντεργατική
διάταξη της ΠΥΣ Νο 6. Σύμφωνα με την τελευταία, όλες οι ΣΣΕ που είναι σε ισχύ
24 μήνες ή και περισσότερο στις 14.2.2012 λήγουν αναγκαστικά στις 14/2/2013 και
όχι νωρίτερα.
Πρόκειται πρακτικά
για την μεγάλη πλειοψηφία των ΣΣΕ, που είχαν υπογραφεί κατά το 2010, είχαν
διάρκεια μεγαλύτερη του ενός (1) έτους και είχαν μετατραπεί σε αορίστου χρόνου
(άσχετα από τον εάν ανέγραφαν ημερομηνία λήξεως ή όχι), αφού σαφώς ορίζεται στο
άρθρο 9 του Ν. 1876/90 ότι «Κάθε συλλογική σύμβαση εργασίας, που προβλέπει
διάρκεια ισχύος πέρα από ένα έτος θεωρείται ότι έχει αόριστη διάρκεια».
