Το
εργατικό κίνημα σε “κατάσταση εξαίρεσης” - Εμπειρίες και προοπτικές μιας νέας
πορείας (μέρος Α)
Εν όψει της γενικής απεργίας
της Τρίτης 16/7, δημοσιεύουμε από το 11ο τεύχος της εργατικής εφημερίδας Δράση
τη συζήτηση με τους Νίκο Αντωνίου από το Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου
Χάρτου, Σταύρο Μανίκα από το Σωματείο Εργαζομένων στην ΕΘΕΛ, Νίκο
Πετράκη από το Σωματείο Εργαζομένων στα Τσιμέντα Χάλυψ.
Βασίλης
Διαμάντης: Σας καλέσαμε συνάδελφοι για
να συζητήσουμε για την κατάσταση του εργατικού κινήματος και τις προοπτικές
του. Είμαστε παραμονή πρωτομαγιάς και 127 χρόνια από τότε. Βλέπουμε οι συνθήκες
εργασίες των εργαζομένων σήμερα, αλλά και το πλαίσιο των αιτημάτων τους, να
προσεγγίζουν όσο ποτέ άλλοτε τον ηρωικό Μάη του Σικάγου. Πώς βλέπετε την
κατάσταση σήμερα στο εργατικό κίνημα;
Σταύρος Μανίκας: Οι συνθήκες
εκείνης της εποχής ήταν διαφορετικές από σήμερα γιατί τότε το εργατικό κίνημα
είχε βγει έξω και διεκδικούσε πράγματα που δεν τα είχε κερδίσει ποτέ.
Διεκδικούσε πράγματα για την επόμενη μέρα, ενώ τώρα βλέπουμε το αντίστροφο. Πράγματα
που είχαν κερδηθεί με εργατικούς αγώνες να χάνονται από τη μια στιγμή στην άλλη
και οι εργαζόμενοι να βρίσκονται παντελώς στον αέρα.
