Από τη διάσωση του ευρώ, στη διαχείριση της ρήξης με το ευρώ!

του Κώστα Λαπαβίτσα

Συνέντευξη στην πορτογαλική εφημερίδα «Público», 29/6/12

- H Ελλάδα σχημάτισε νέα κυβέρνηση. Τα χειρότερα πέρασαν;

Καθόλου. Αποφύγαμε προς το παρόν το χειρότερο αποτέλεσμα, το οποίο θα ήταν η χαοτική και βίαιη έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη . Αλλά αυτή η κυβέρνηση, με το πρόγραμμα που πρέπει να ακολουθήσει, και με τα πρόσωπα που την αποτελούν , δεν θα δώσει λύση στην ελληνική κρίση. Αυτή η κυβέρνηση θα είναι βραχύβια.

-Γιατί;

Πρώτον, επειδή το οικονομικό πρόγραμμα που θα ακολουθήσει είναι στη βάση του το ίδιο, τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που στηρίζεται στο τρίπτυχο: λιτότητα ,απελευθέρωση , ιδιωτικοποίηση. Δεν είχε αποτελέσματα μέχρι τώρα και δεν βλέπω πως θα μπορεί να έχει στο μέλλον. Δεν θα υπάρξει καμία σημαντική παραχώρηση από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην καλύτερη περίπτωση να δοθεί παράταση της προθεσμίας για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων της. Αν η Ελλάδα συνεχίζει να εφαρμόζει τις πολιτικές αυτές, θα οδηγηθεί στη συρρίκνωση και τη στασιμότητα. Επιπλέον, οι πολιτικοί που απαρτίζουν αυτή την κυβέρνηση είναι της παλιάς σχολής. Είναι οι ίδιοι που έφεραν την χώρα σε αυτή την κατάσταση .Δεν είναι εξοικειωμένοι να δουλεύουν μαζί και να σχηματίζουν κυβερνήσεις συνασπισμού και συνεργασίας. Περιμένω συγκρούσεις και διασπάσεις σε αυτή την κυβέρνηση.

Δέκα χρόνια εκτός αγορών και τριάντα εντός φτώχειας η Ελλάδα

του Λεωνίδα Βατικιώτη

(Επίκαιρα, 28 Ιούλη 2011)

Δύο συμπεράσματα κρατάμε από τη σύνοδο κορυφής των ηγετών της ευρωζώνης της 21ης Ιουλίου: Πρώτο, ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να σηκώσει τα χέρια ψηλά δηλώνοντας ότι αδυνατεί να εξυπηρετήσει τα χρέη της για την επόμενη δεκαετία, μέχρι το 2020. Κι αυτό ceteris paribus, μένοντας δηλαδή όλα τα υπόλοιπα σταθερά, αν δεν υπάρξει με άλλα λόγια κάποια σημαντική μεταβολή εντός ή εκτός Ελλάδας κι είναι κάτι για το οποίο κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος. Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι η Ελλάδα μετά την αξιολόγηση της Fitch αποτελεί κι επισήμως το πρώτο κράτος μέλος της ευρωζώνης που χρεοκοπεί.

Όλα τα υπόλοιπα περί «τεράστιου βήματος μπροστά» ήταν κυβερνητικές μεγαλοστομίες, φθηνές μάχες εντυπώσεων. Άλλωστε τα ίδια ακριβώς έλεγε ο πρωθυπουργός και πέρυσι τον Μάη όταν αποδεχόταν το πρώτο Μνημόνιο της ντροπής, τα ίδια έλεγε και την επομένη της ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου. Κάθε τρεις και λίγο δηλαδή οι ίδιοι βερμπαλισμοί για να διαπιστώσουμε – ω του θαύματος! – ό,τι ο κίνδυνος της χρεοκοπίας είναι πάλι μπροστά μας.