Οι
τρεις πληγές του πλανήτη
του Βασίλη
Βιλιάρδου
«Όλο και
περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι πλέον απαραίτητοι στο οικονομικό μας σύστημα,
με αποτέλεσμα να αποκλείονται από την κοινωνία – να «απελαύνονται», οριστικά κατά κάποιον τρόπο, από το ίδιο το σύστημα.
Αυτό συμβαίνει σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Ελλάδας ή της Ισπανίας,
λόγω της χρηματοπιστωτικής κρίσης, αλλά και σε άλλες χώρες, όπως στις Η.Π.Α. –
με τους πάνω από 2 εκ. κρατουμένους στις φυλακές να έχουν εντελώς ξεχαστεί, με
τους μακροχρόνια ανέργους να παύουν πλέον να καταγράφονται στις επίσημες
στατιστικές, να έχουν γίνει «αόρατοι» δηλαδή, καθώς επίσης με 30 εκ. πολίτες να
έχουν εκδιωχθεί δικαστικά από τα σπίτια τους.
Μία άλλη μορφή κοινωνικού αποκλεισμού
είναι η αγορά τεραστίων εκτάσεων γης παγκοσμίως από τις πολυεθνικές, με στόχο την εκμετάλλευση του υπεδάφους,
καθώς επίσης την παραγωγή «γεωργικής ενέργειας» – γεγονός που σημαίνει
ότι, εκατομμύρια άνθρωποι στις χώρες του «τρίτου κόσμου» αδυνατούν πλέον να
τραφούν και πεθαίνουν.
Η τρίτη σύγχρονη πληγή είναι η συνεχής
επέκταση του αστυνομικού κράτους, με αφορμή την τρομοκρατία, όπου χιλιάδες
άνθρωποι στερούνται τα βασικά ατομικά τους δικαιώματα και την ελευθερία τους – έχοντας μετατραπεί σε «αντικείμενα
παρακολούθησης», έτσι ώστε να κερδοσκοπεί η «Βιομηχανία Ασφαλείας», με
έναν τζίρο δισεκατομμυρίων στις Η.Π.Α.: σε μία χώρα που βαδίζει ολοταχώς προς
τον τέλειο φασισμό» (Sassen)
.
Ανάλυση
Παλαιότεροι οικονομικοί όροι όπως, για παράδειγμα,
αυξανόμενες εισοδηματικές ανισότητες εντός του πληθυσμού, «κλιμακούμενη
ανεργία», πλεονασματικά και ελλειμματικά κράτη κοκ., δεν φαίνεται να είναι πλέον κατάλληλοι για να περιγράψουν το σημερινό
«γίγνεσθαι» - για να ορίσουν δηλαδή τα τεράστια προβλήματα που
αντιμετωπίζει η Ευρωζώνη,
η Δύση και ο πλανήτης γενικότερα, έτσι ώστε να αναζητηθούν οι κατάλληλες
λύσεις.
