Τι άραγε προστατεύει το ελληνικό κράτος στις Σκουριές;

(Για όποιον δεν το γνωρίζει, οι Σκουριές είναι η τοποθεσία στο όρος Κάκαβος της ΒΑ Χαλκιδικής όπου σχεδιάζεται να γίνει η πρώτη ανοιχτού πηγαδιού εξόρυξη χρυσού)

Κάτι σημαντικό πρέπει να προστατεύει το ελληνικό κράτος στις Σκουριές...

Το πρώτο ερώτημα που γεννιέται στον πολίτη που μαθαίνει -όσο τον αφήνουν να μάθει τα τείχη της στρέβλωσης και της σιωπής που έχουν στήσει τα συστημικά ΜΜΕξαπάτησης- για τα γεγονότα στις Σκουριές της Χαλκιδικής, είναι γιατί άραγε τόση κρατική κινητικότητα στην περιοχή; Τόσες διμοιρίες ΜΑΤ, τόση κρατική ασφάλεια, τόσα οχήματα, τόσα ελικόπτερα, τόσα χημικά, τόσες σφαίρες, τόσο χρήμα, δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται χωρίς λόγο. Κάτι το πολύ σημαντικό και το πολύ δικό του θα έχει να προστατέψει το ελληνικό κράτος και που αν το χάσει, θα ζημιώσει τόσο πολύ που αξίζει να πληρώσει με τα κοψίματα από μισθούς και συντάξεις για την προστασία του. 

Και ποιος άραγε επιβουλεύεται αυτή τη σημαντική περιουσία του ελληνικού κράτους -με τα τόσα οφέλη- που πρέπει πάση θυσία να προστατευτεί; 
Μήπως μηχανορραφούν απέναντι σε αυτή τη δημόσια περιουσία οι κάτοικοι της περιοχής που διαδηλώνουν ειρηνικά στο δάσος τους όπου γιορτάζουν κάθε χρόνο την Πρωτομαγιά τους; Μήπως βυσσοδομούν οι λίγοι θερμόαιμοι που -όπως συνήθως- παρεισδύουν σε διαδηλώσεις; 
Μήπως αυτή η κρατική επιχείρηση βίας γίνεται για λόγους συνταγματικούς, για την εφαρμογή των νόμων που παραβιάζονται ή για την τήρηση της δημόσιας τάξης που διασαλεύεται ή για την προστασία της εργασίας όπως γρυλίζουν κάποιοι της εταιρείας; 
Μήπως τέλος πάντων το ελληνικό κράτος προστατεύει το περιβάλλον και τους πολύτιμους φυσικούς πόρους της περιοχής (γη, δάση, νερά, αέρα, θάλασσες κλπ, κλπ), δηλαδή το χρυσάφι της ανάπτυξης, που απειλούνται, αλλά άραγε από ποιους και γιατί;

Τι ΔΕΝ προστατεύει το ελληνικό κράτος στις Σκουριές:

Ενάντια στην επέλαση της βαρβαρότητας – Ούτε στη Χαλκιδική ούτε πουθενά

Στις Σκουριές της Χαλκιδικής δίνεται αυτή την περίοδο ένας αγώνας ενάντια στην επέλαση των χρυσοθήρων της «Ελληνικός Χρυσός» και την καταστροφική για το φυσικό περιβάλλον και την τοπική οικονομία εξόρυξη χρυσού.

Η κατάσταση αυτή δεν παρουσιάζεται πρώτη φορά και σίγουρα δεν θα είναι η τελευταία. Το είδαμε πριν λίγα χρόνια στον Ελαιώνα, το είδαμε στα εργοστάσια της ΔΕΗ, στους ΧΥΤΑ, στην Κερατέα, το βλέπουμε τώρα στις Σκουριές και θα το δούμε σύντομα στο Ελληνικό και αλλού. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις και σε άλλες, το «καρότο» των θέσεων εργασίας έρχεται να προκαλέσει την συναίνεση της τοπικής κοινωνίας, ιδιαίτερα στις μέρες μας που η ανεργία αυξάνεται καθημερινά.

Ωστόσο πολύ κοντά στο «καρότο» είναι και το «μαστίγιο», που αυτή τη φορά είναι εξόφθαλμα πιο αποτρόπαιο. Στο όνομα της "εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου" και με αντάλλαγμα λίγες θέσεις εργασίας, καταστρέφονται 300.000 στρέμματα γης, μολύνεται το φυσικό περιβάλλον, και καταστρέφεται, έτσι, κάθε δυνατότητα της τοπικής κοινότητας να ζει από το φυσικό πλούτο της περιοχής, το μόνο πραγματικό πλούτο. Οι επιπτώσεις της εξόρυξης του χρυσού για το φυσικό περιβάλλον, επομένως και για τις τοπικές καλλιέργειες, αλλά και για τον ίδιο τον υδροφόρο ορίζοντα, θα είναι απλά μη αναστρέψιμες. Εν μέσω κρίσης, με την τρομοκρατία της κατάρρευσης να πλανιέται συνεχώς πάνω από τα κεφάλια μας, ζητάνε από την τοπική κοινωνία, αλλά και από όλους μας, να επιτρέψει τη λεηλασία του τόπου της. Ζητάνε, στην ουσία, να αφαιρεθεί κάθε δυνατότητα από τους κατοίκους να ζουν από αυτά που οι ίδιοι μπορούν να παράγουν.