Η σωτηρία για Κύπρο εκτός ευρώ! Τώρα!

Ο Paul Krugman κάθε άλλο παρά σχέση έχει με τη ριζοσπαστική Αριστερά και τη μαρξιστική οικονομική σκέψη. Αντίθετα, ανήκει στην επίσημη αμερικάνικη οικονομική σχολή που έχει έντονα τα στοιχεία της Κευνσιανής παράδοσης.
Είναι εντυπωσιακό, όμως, να προτείνει ευθέως ο P. Krugman για την Κύπρο, κάτι που θεωρείται ανοσιούργημα ακόμα και ως σκέψη, όχι μόνο από το κατεστημένο, αλλά και στους χώρους μεγάλων τμημάτων της Αριστεράς!

Ολόκληρο το άρθρο του Paul Krugman έχει ως εξής:

του Paul Krugman

Ένας ανταποκριτής, ο οποίος σέβομαι απόλυτα, που ζήτησε (ευγενικά) να πω την άποψή μου για το τί πρέπει να κάνει τελικά η Κύπρος. Αφήνοντας στην άκρη, όλα τα ερωτήματα πολιτικού ρεαλισμού. Και έχει δίκιο: Όσο πιστεύω ότι ωφελεί το να περνώ τον περισσότερο χρόνο μου δουλεύοντας επάνω στα όρια του πολιτικά εφικτού και βασιζόμενος σε έναν συνδυασμό λογικής και γελοιότητας, για να εξαλειφθούν αυτά τα όρια με την πάροδο του χρόνου, κάποια στιγμή θα πρέπει να πω ορθά κοφτά τι θα έκανα εγώ εάν μου δινόταν η ευκαιρία.

Αυτό εδώ θα έκανα: Ναι, η Κύπρος πρέπει να εγκαταλείψει το ευρώ. Τώρα.

Η ευρω - πανωλεθρία! Το σχέδιο του ευρώ στα βράχια!

του Paul Krugman

Ο Paul Krugman δεν είναι μαρξιστής ούτε αριστερός οικονομολόγος. Το πολύ-πολύ μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας προωθημένος Κεϋνσιανός στην «αριστερή» πτέρυγα σκέψης του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ.

Κι όμως, ο Paul Krugman, εδώ και πολύ καιρό, ασκεί εμπεριστατωμένη κριτική στο ευρώ και τα χαρακτηριστικά του και στο σημερινό άρθρο του που αναδημοσιεύεται από τους New York Times (σε μετάφραση από το tovima.gr), σχεδόν προεξοφλεί με ακλόνητη τεκμηρίωση την διάλυση της ευρωζώνης.  

Ολόκληρο το άρθρο του Paul Krugman έχει ως εξής:

Ιδού πώς τελειώνει το ευρώ - όχι με «μπαμ», αλλά με «μπούνγκα- μπούνγκα».

Το σύστημα του ευρώ είναι καταδικασμένο...

Καλύτερα να καταρρεύσει όσο το δυνατόν νωρίτερα!

του Paul Krugman

Αν δεν ήταν τόσο τραγική, η τρέχουσα ευρωπαϊκή κρίση θα ήταν αστεία, με μια αίσθηση μαύρου χιούμορ. Καθώς το ένα σχέδιο διάσωσης καταρρέει μετά το άλλο, οι Πολύ Σοβαροί Άνθρωποι της Ευρώπης - που είναι, αν αυτό είναι δυνατό, πιο πομπώδεις και αυτάρεσκοι από τους αμερικανούς ομολόγους τους- συνεχίζουν να εμφανίζονται ολοένα και πιο γελοίοι.

Η Ελλάδα, από όπου ξεκίνησε η κρίση, αποτελεί πλέον μια ζοφερή δευτερεύουσα υπόθεση. Ο παρόν και ξεκάθαρος κίνδυνος προέρχεται αντιθέτως από ενός είδους τράπεζα που λειτουργεί στην Ιταλία, την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης. Επενδυτές που φοβούνται μια πιθανή χρεοκοπία, απαιτούν υψηλά επιτόκια για το ιταλικό χρέος. Και αυτά τα υψηλά επιτόκια, αυξάνοντας το φορτίο του δανεισμού δανεισμού, καθιστούν σίγουρη τη χρεοκοπία.