''1932: Χρονιά της μεγάλης κρίσης και πτώχευσης''
''Έλατε να βοηθήσουμε τα παιδιά'' - η αλληλεγγύη του εργαζομένου λαού και η ιδιωτική ''φιλανθρωπία''!
''Αλληλεγγύη των δυστυχισμένων - αλληλεγγύη και ενότητα''
Αναδημοσιεύουμε ένα συγκλονιστικό κείμενο του Δημήτρη Γληνού, του μεγάλου κομμουνιστή παιδαγωγού, πρωτεργάτη του δημοτικιστικού κινήματος και κορυφαίας προσώπικότητας της πνευματικής Ελλάδα στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα.
Ένα κείμενο γραμμένο στην κορύφωση της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1932, που οδήγησε στην επίσημη πτώχευση της χώρας.
Ένα κείμενο τραγικά επίκαιρο που θα μπορούσε να γραφτεί και σήμερα , παίρνοντας υπόψη βέβαια τις ιστορικές αναλογίες αφού και τότε (όπως και τώρα) μεγάλα θύματα της κρίσης ήταν χιλιάδες παιδιά. Τότε μόνο ελληνόπουλα. Σήμερα ελληνόπουλα και μεταναστόπουλα.
Τα παιδιά που πηγαίνουν νηστικά στο σχολείο.
Τα παιδιά που πηγαίνουν νηστικά στο σχολείο.
Αυτά που προσπάθησαν να κρύψουν και να εξαφανίσουν λες και δεν υπάρχουν, δεν πεινούν δεν αγωνιούν, οι μεγαλόσχημοι «εκσυγχρονιστές» του υπουργείου Παιδείας.
Για να αναγκαστούν στο τέλος να παραδεχθούν πως ναι υπάρχει ανάγκη να μοιραστούν συσσίτια στα σχολεία των υποβαθμισμένων περιοχών της Αθήνας.
Για να αναγκαστούν στο τέλος να παραδεχθούν πως ναι υπάρχει ανάγκη να μοιραστούν συσσίτια στα σχολεία των υποβαθμισμένων περιοχών της Αθήνας.
Το κείμενο του Δημήτρη Γληνού είναι επίκαιρο και για ένα άλλο λόγο.
