Take the money and run

του Ν. Κουνενή

Η παρελθούσα χρονιά δύναται παντοιοτρόπως να αξιολογηθεί ως άκρως επιτυχημένη. 

Στο μέτωπο της Οικονομίας η εξελισσόμενη εξυγίανση έθεσε εκτός παραγωγικών δραστηριοτήτων εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, περιορίζοντας δραστικά τις υπερβολικές απολαβές των υπολοίπων και κατευθύνοντας με ασφάλεια την ανεργία προς το ποσοστό-στόχο του 25-30%, επίδοση που αναμένεται να αποτελέσει πανευρωπαϊκό ρεκόρ, ανατρέποντας την πολυετή κυριαρχία της Ισπανίας σε αυτό τον τομέα.  

Οι γενναίες αναδιαρθρώσεις της παραγωγικής βάσης της χώρας οδηγούν ήδη στην επιδιωκόμενη δημιουργική καταστροφή, μέσω του κλεισίματος των μη αποδοτικών τομέων της οικονομίας (βιομηχανία, βιοτεχνία, εμπόριο ειδών πρώτης ανάγκης, δημόσια νοσοκομεία κ.ά.) και την ανάδειξη νέων δυναμικών κλάδων που κατακλύζουν ήδη τη χώρα (εμπόριο χρυσού και άλλων πολύτιμων μετάλλων, ενεχυροδανεισμός, τοκογλυφία, κουλοχέρηδες, παπατζιλίκι, νταβατζιλίκι, χαρατσοδοσία κ.ά.).

Περί δημοκρατίας, αντιπροσωπευτικώς κοινοβουλευτικής

του Νίκου Κουνενή

Aπό την εφημερίδα «Διάλλειμμα»

Κοινοβουλευτική δημοκρατία ονομάζεται το πολίτευμα στο οποίο επικρατεί η αρχή της λαικής πλειοψηφίας, η οποία προκύπτει από εκλογές και υπολογίζεται γύρω στο 40% των ψηφισάντων και στο 12 έως 25% του συνολικού εκλογικού σώματος. Οι υπόλοιποι εκλογείς, οι οποίοι δια της ψήφου τους καταψηφίζουν το πρώτο κόμμα, συναποτελούν τη μειοψηφία, η οποία υπολογίζεται περίπου στο 60% των ψηφισάντων. Το 30 έως και 80% του συνολικού εκλογικού σώματος- το οποίο επιλέγει να ψηφίσει λευκό και άκυρο ή να μην ψηφίσει καθόλου- δεν αποτελεί τίποτα.