
Θυμάμαι σαν να 'ταν χτες τον ενθουσιασμό όλων εκείνων που πανηγύριζαν για την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.
Θυμάμαι ακόμη όλους εκείνους που προστέθηκαν στους προηγούμενους και πανηγύριζαν πέρυσι την εικοστή επέτειο αυτής της πτώσης, ενώ ταυτόχρονα είτε επικροτούσαν, είτε σφύριζαν αδιάφορα για το τείχος των Ισραηλινών στη Δυτική όχθη και για εκείνο των ΗΠΑ στα σύνορα με το Μεξικό.
Και να που όλοι οι παραπάνω τάσσονται φανατικά υπέρ της κατασκευής του τείχους-φράχτη του Έβρου από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, την οποία έσπευσε να χειροκροτήσει το ΛΑΟΣ, στο πλαίσιο μιας σύμπλευσης που αποπνέει έντονα μπόχα αλήστου μνήμης εθνικοσοσιαλισμού.