Η ανατολική Λιβύη σε τροχιά αυτονομίας

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου 

Ανταπόκριση από τη Λιβύη

Η μεγαλύτερη λιβυκή πετρελαϊκή εταιρεία AGOC προσφέρει τα έσοδά της για την απελευθέρωση της χώρας 

Βεγγάζη.  

Νέα τροπή παίρνει η σύγκρουση του καθεστώτος Καντάφι με την επαναστατημένη ανατολική Λιβύη ύστερα από την απόφαση της μεγαλύτερης λιβυκής εταιρείας πετρελαίων AGOC να αποχωρήσει από τον εθνικό οργανισμό πετρελαίων, National Oil Companies (NOC). 

H AGOC, που έχει έδρα τη Βεγγάζη, ανακοίνωσε ότι μετά τις 18 Μαρτίου, ημερομηνία κατά την οποία εκπνέουν τα παλιά συμβόλαια που έχει υπογράψει, θα διακόψει κάθε σχέση με τον NOC και το καθεστώς της Τρίπολης και θα διαθέτει το σύνολο των εσόδων της «στην υπόθεση της απελευθέρωσης της χώρας.

H ταξικοεθνικοπατριωτική σούπα

του Γαλαξιάρχη

Τα προηγούμενα εικοσιτετράωρα συνέπεσαν δύο συμβάντα που πιστεύω ότι αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο την παθογένεια του συστήματος που ονομάζεται «ελληνική Αριστερά». Από τη μία η αρκετά αποκαλυπτική για τις προθέσεις της Δη.Αρ, συνέντευξη του Φώτη Κουβέλη στον Real FM, όπου φαίνεται ότι η «μεταρρυθμιστική ανανέωση» υιοθετεί πλήρως την μνημονιακή ρητορική στο όνομα του ευρωπαϊσμού και από την άλλη η συγκρότηση του λεγόμενου Κινήματος Ανεξαρτήρων Πολιτών «Σπίθα» από το Μίκη Θεοδωράκη. Ενός -προφανώς απελπισμένου- μορφώματος με αναφορές στην «πατριωτική αριστερά».
Ιδεολογικοπολιτική σαλάτα με ντρέσινγκ ευρωμνημόνιο και στο βάθος το χάος...


Η αριστερή ελίτ στην Ελλάδα τρέφεται με βαρύγδουπα τσιτάτα και επική ιστοριογραφία. Για να θυμηθούμε λίγο τον Καστοριάδη, από τον ευρωκομμουνισμό που μυρίζει φορμόλη έως τον