Η Τυνησία
ακόμα ένα κλασικό παράδειγμα υποθήκευσης χωρών και λαών.
Το χρέος
αποτέλεσε, κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, την κύρια πύλη εισόδου της
αποικιοκρατίας. Κατά την περίοδο της ανόδου του χρηματιστικού καπιταλισμού στην
εξουσία, πολλές φτωχές χώρες χρεοκόπησαν.
Οι δανειστές της Αιγύπτου, του Μεξικού, της Ελλάδας, της Τυνησίας και άλλων χωρών εγκαθίδρυσαν, στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, οικονομικές επιτροπές ελέγχου των δημοσιονομικών και των προϋπολογισμών των χωρών αυτών.
Οι δανειστές είχαν ένα μόνο στόχο: την εξασφάλιση της αποπληρωμής των χρεών. Αυτός ο στόχος πραγματοποιήθηκε, καθώς οι κυβερνήσεις των χωρών αυτών βρίσκονταν υπό τον πολιτικό έλεγχο των ευρωπαϊκών δυνάμεων.
Οι δανειστές της Αιγύπτου, του Μεξικού, της Ελλάδας, της Τυνησίας και άλλων χωρών εγκαθίδρυσαν, στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, οικονομικές επιτροπές ελέγχου των δημοσιονομικών και των προϋπολογισμών των χωρών αυτών.
Οι δανειστές είχαν ένα μόνο στόχο: την εξασφάλιση της αποπληρωμής των χρεών. Αυτός ο στόχος πραγματοποιήθηκε, καθώς οι κυβερνήσεις των χωρών αυτών βρίσκονταν υπό τον πολιτικό έλεγχο των ευρωπαϊκών δυνάμεων.
