“Μια προσωπική ματιά πίσω από τα συρματοπλέγματα ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης”

 Οι μετανάστες δεν είναι εξωγήινοι

“Μια προσωπική ματιά πίσω από τα συρματοπλέγματα ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης”

του Μάρκου Ροκόπουλου

Άνθρωποι καθημερινοί και όλων των λογιών προσωπικότητες. Άλλους τους συμπαθείς και άλλους όχι, κάτι που ούτως ή άλλως συμβαίνει και στην καθημερινότητά μας.
Άνθρωποι φιλότιμοι, ευχάριστοι και καλοπροαίρετοι, αλλά και αλλαζόνες, εγωιστές και κακόβουλοι. Όπως δηλαδή αυτοί που συναντά κανείς στη δουλειά του, στη σχολή του, στο σχολείο του, αλλά και ανάμεσα στους φίλους του, στους συγγενείς του ή στους απλούς γνωστούς του. Αυτοί είναι οι μετανάστες που ζουν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ή αλλιώς «κέντρα προαναχωρησιακής κράτησης αλλοδαπών». Νομίζουμε οτι αυτά τα κέντρα είναι προσωρινά. Αντίθετα, αυτά τα κέντρα ήρθαν για να μείνουν και μάλιστα θα αυξηθούν. Για κάποιους όμως αυτό συνιστά την καθημερινότητά τους και μέσα από την καθημερινότητα χτίζονται κοινωνίες.

Τα μονοπάτια του σκοτεινού ταξιδιού

Γιατί ο όρος “λαθρομετανάστης” είναι άκυρος

Η λέξη “λαθρομετανάστης” από το καθαρά φασιστικό λεξιλόγιο ακραίων εθνικιστών και δηλωμένων ναζιστών, έχει περάσει σε καθημερινούς ανθρώπους που θεωρούν ότι με αυτό τον τρόπο περιγράφουν κάποιον που έχει διαπράξει κάποια παρανομία.

Το πρώτο συνθετικό της λέξης “λάθρο-” είναι φορτισμένο με αρνητική σημασία και δημιουργεί...συνειρμούς τύπου “λαθρεπιβάτης”, “λαθρέμπορος” κτλ, βάζοντας στην ίδια μοίρα ανθρώπους που αναζητούν καλύτερη ζωή (λες και είχαν όρεξη να ξενιτευτούν) με άτομα που παραβιάζουν νόμους ή κανονισμούς.

Ακόμη και η ίδια η ελληνική νομοθεσία αποφεύγει να χρησιμοποιήσει τον όρο “λαθρομετανάστης”. Ούτε για πρόσωπα, ούτε για την ίδια την μετανάστευση ως μετακίνηση πληθυσμού. Η υιοθέτηση της συγκεκριμένης λέξης έχει καλλιεργηθεί εντέχνως από ρατσιστικούς και ξενοφοβικούς κύκλους, με τις ευλογίες των media, που όλο και πιο συχνά την χρησιμοποιούν στο καθημερινό λεξιλόγιο.

4+1 λόγοι να είσαι αντιρατσιστής

«Οι μετανάστες μας ρίχνουν τα μεροκάματα. Μας παίρνουν τις δουλειές!»

Αν οι μετανάστες ρίχνουν τα μεροκάματα και μας παίρνουν τις δουλειές, πώς δικαιολογούνται οι εξαγγελίες για 150.000 απολύσεις στο δημόσιο τομέα, στον οποίο δεν εργάζονται μετανάστες; 

Γιατί υπάρχουν άνεργοι γιατροί, δικηγόροι, δάσκαλοι, κλάδοι στους οποίους η παρουσία μεταναστών είναι ανύπαρκτη; Και δηλαδή, για να έχουμε καλό ερώτημα: οι μετανάστες πλουτίζουν εις βάρος μας; Οι μετανάστες μας ζητάνε κάθε πρωί επίμονα το νοίκι; Οι μετανάστες μας κόβουν τους μισθούς και μας απολύουν; Οι μετανάστες διαλύουν τις συγκοινωνίες και εξαφανίζουν τις συντάξεις;

«Οι μετανάστες είναι πολλοί. Δεν τους σηκώνει η χώρα!»

Φαίνεται όμως πως και οι ντόπιοι “είμαστε πολλοί” και η “χώρα δεν μας σηκώνει”! Τα αφεντικά μας μετρούν, μας ξαναμετρούν και όλο και περισσεύουμε.

Από τον Παρθενώνα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης

του Στέλιου Ελληνιάδη 

Έχω ταξιδέψει δεκάδες φορές σε δεκάδες χώρες με διαφορετική κουλτούρα. Από τη Σκωτία ως το Νεπάλ και από το Ισραήλ έως τη Γεωργία και τη Φινλανδία. Παντού απολάμβανα τις ευεργετικές επιπτώσεις της παγκόσμιας ακτινοβολίας του Παρθενώνα! Παντού ο Έλληνας είχε ξεχωριστή αντιμετώπιση μόνο και μόνο επειδή οι αλλογενείς, Άγγλοι-Γάλλοι-Πορτογάλοι, τον συνδέανε, συνειδητά ή υποσυνείδητα, με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, τον Μέγα Αλέξανδρο, τους ήρωες της επανάστασης του ’21, τους αντιφασίστες μαχητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το ζευγάρι Γλέζο- Σάντα που κατέβασε τη γερμανική σημαία από την Ακρόπολη, τους νομπελίστες ποιητές Ελύτη και Σεφέρη, την Φραγκοσυριανή, τα Παιδιά του Πειραιά και το συρτάκι, τον Κρητικό Ζορμπά και τον Ωνάση, το λάδι και το κρασί, τις Κυκλάδες και τις ατελείωτες παραλίες, τον ζωογόνο ήλιο και τον καταγάλανο ουρανό!

Ακόμα και ο πιο λέτσος νέο-Έλληνας έπαιρνε πόντους! Εδώ και δυο χρόνια, αυτό το πλεονέκτημα χάνεται ραγδαία! Γιατί η χώρα έπεσε στα νύχια των τοκογλύφων που οδηγούν τη χώρα και το λαό στην πλήρη απαξίωση. Γιατί δεν είναι μόνο ότι οι τοκογλύφοι υφαρπάζουν τον εθνικό πλούτο. Ούτε ότι προκαλούν μια γενική φτώχεια που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. 

Αμαυρώνουν ολόκληρο το λαό, αδιακρίτως, και τον σέρνουν στον έσχατο εξευτελισμό.