Τα σύνορα της Ελλάδας δεν βρίσκονται μόνο στον Έβρο ή στα υπόλοιπα εδαφικά της όρια. Για τους μετανάστες και τις μετανάστριες τα σύνορα αυτά βρίσκονται σε ολόκληρη την ελλαδική επικράτεια και δεν μπορούν ποτέ να τα διαβούν ολοκληρωτικά. Εμπόδιο σε αυτό είναι ένα δίκτυο σημείων ελέγχου που όλο και πυκνώνει, ένα σύνολο τειχών και συρματοπλεγμάτων που όλο και περισσότερο υψώνεται, ένα σύμπλεγμα εγκλεισμών κι αποκλεισμών που συνεχώς απλώνεται. Και όλα αυτά οργανώνονται από ένα στρατιωτικοποιούμενο μηχανισμό ρύθμισης, καταστολής κι εκμετάλλευσης (αστυνομία, στρατός, συνοριοφύλακες και λιμενικοί, μαφία, φασίστες) και ρατσιστικού στιγματισμού και διαχείρισης (μκο, μμε) που εργάζεται προς την κατασκευή και τη διατήρηση μιας συνθήκης που θέλει τους/ις μετανάστες/τριες αποκλεισμένους/ες. Αυτός ο αποκλεισμός είναι ταυτόχρονα όμως και ο μόνος τρόπος να ενταχθούν στο κοινωνικό σώμα: ως απόλυτα υποτιμημένες ζωές, στο μεταίχμιο μεταξύ παρανομίας και νομιμότητας, ελέγχου και εγκλεισμού, οριακής επιβίωσης και θανάτου, προσμονής-ελπίδας και ματαίωσης-απόγνωσης.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα «Ξένιος Δίας». Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα «Ξένιος Δίας». Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
13/1/14
Από την πατησίων ως την αμυγδαλέζα ο «ξένιος» δίας και τα κέντρα κράτησης μεταναστών είναι πόλεμος
Τα σύνορα της Ελλάδας δεν βρίσκονται μόνο στον Έβρο ή στα υπόλοιπα εδαφικά της όρια. Για τους μετανάστες και τις μετανάστριες τα σύνορα αυτά βρίσκονται σε ολόκληρη την ελλαδική επικράτεια και δεν μπορούν ποτέ να τα διαβούν ολοκληρωτικά. Εμπόδιο σε αυτό είναι ένα δίκτυο σημείων ελέγχου που όλο και πυκνώνει, ένα σύνολο τειχών και συρματοπλεγμάτων που όλο και περισσότερο υψώνεται, ένα σύμπλεγμα εγκλεισμών κι αποκλεισμών που συνεχώς απλώνεται. Και όλα αυτά οργανώνονται από ένα στρατιωτικοποιούμενο μηχανισμό ρύθμισης, καταστολής κι εκμετάλλευσης (αστυνομία, στρατός, συνοριοφύλακες και λιμενικοί, μαφία, φασίστες) και ρατσιστικού στιγματισμού και διαχείρισης (μκο, μμε) που εργάζεται προς την κατασκευή και τη διατήρηση μιας συνθήκης που θέλει τους/ις μετανάστες/τριες αποκλεισμένους/ες. Αυτός ο αποκλεισμός είναι ταυτόχρονα όμως και ο μόνος τρόπος να ενταχθούν στο κοινωνικό σώμα: ως απόλυτα υποτιμημένες ζωές, στο μεταίχμιο μεταξύ παρανομίας και νομιμότητας, ελέγχου και εγκλεισμού, οριακής επιβίωσης και θανάτου, προσμονής-ελπίδας και ματαίωσης-απόγνωσης.
Labels:
«Ξένιος Δίας»,
κέντρα κράτησης,
μετανάστες
10/8/12
Διεθνής Αμνηστία: Σταματήστε τον «Ξένιο Δία» που τρέφει τον ρατσισμό
Να σταματήσει η μαζική καταστολή των «παράτυπων
μεταναστών» από την αστυνομία και να επιτραπεί η αποτελεσματική πρόσβαση
στις διαδικασίες ασύλου σε αυτούς που χρήζουν διεθνή προστασία, ζητά η
Διεθνής Αμνηστία από τις ελληνικές αρχές, ύστερα από τις αναφορές ότι
περισσότεροι από 7.500 ξένοι υπήκοοι έχουν προσαχθεί στην Αθήνα από την
προηγούμενη Πέμπτη. Η Διεθνής Αμνηστία αναφέρει ότι η επιχείρηση «Ξένιος
Ζευς» εγείρει «σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την ύπαρξη διακρίσεων βάσει
της υποτιθέμενης εθνικότητας» και τονίζει πως «μια μαζική και
μεροληπτική επιχείρηση θα τροφοδοτήσει περαιτέρω επιθέσεις και
ξενοφοβία».
Όπως σημειώνει η Διεθνής Αμνηστία οι περισσότεροι «έχουν αφεθεί τελικά ελεύθεροι, καθώς διαπιστώθηκε πως κατοικούν νόμιμα στην Ελλάδα», καθώς η αστυνομία έχει ανακοινώσει πως περίπου 2.000 από αυτούς βρέθηκαν χωρίς χαρτιά.
Η Διεθνής Αμνηστία καταγγέλλει ότι «οι άνθρωποι κρατούνται σε συνθήκες συνωστισμού στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής ή σε άλλα αστυνομικά τμήματα στην Αθήνα, ενώ άλλοι έχουν μεταφερθεί σε αστυνομικές σχολές στη Βόρεια Ελλάδα, οι οποίες χρησιμοποιούνται ως κέντρα κράτησης».
«Ενώ η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να ελέγχει την μετανάστευση, δεν έχει το δικαίωμα να αντιμετωπίζει τους ανθρώπους στο δρόμο σαν εγκληματίες μόνο εξαιτίας του χρώματος του δέρματός τους» , δήλωσε η Γεζέρτσα Τιγκάνι, Αναπληρώτρια Διευθύντρια του Προγράμματος για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία.
9/8/12
«Ξένιος Δίας» ή «η αντιστροφή των εννοιών»
Μόνο η ίδια
η εφαρμογή της επιχείρησης «Ξένιος Δίας» από την ΕΛ.ΑΣ. ξεπερνά σε
χυδαιότητα το όνομα που επιλέχτηκε για την επιχείρηση αυτή.
Το
οργανωμένο ανθρωποκυνηγητό που εξαπέλυσε πρόσφατα η ελληνική κυβέρνηση (αυτό
είναι το μόνο πράγμα που τελικά επιλέγει να κάνει οργανωμένα) θα μπορούσε
κάλλιστα να βαπτιστεί «επιχείρηση προσπέρασης, από τα δεξιά, της Χρυσής Αυγής»
ή «επιχείρηση καταβαράθρωσης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας» ή, ακόμη πιο ορθά,
«ρατσιστικό ρεσιτάλ».
Μόνο έτσι θα
ήταν δυνατό να αποδοθεί ρεαλιστικά το πογκρόμ που διέταξε η τρόικα εσωτερικού
(Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ., ΔΗΜ.ΑΡ.), το οποίο μέσα σε δυο-τρεις μέρες αριθμεί χιλιάδες
προσαγωγές «λαθραίων» ανθρώπων, και εκατοντάδες ακόλουθες συλλήψεις, διαμονή σε
«κέντρα φιλοξενίας» και «επαναπροωθήσεις», με τελικό σκοπό τον «επαναπατρισμό».
Οι λέξεις είναι, και στην περίπτωση αυτή, πολύ γλυκές για να καθρεφτίσουν την
πραγματικότητα.
Μα πότε
πρόλαβαν και αντιστράφηκαν τόσο πολύ οι έννοιες;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

