Αναδημοσίευση από το μπλογκ της πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στην Ελλάδα που Αντιστέκεται
Στα δύο τελευταία ΔΣ της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών, οι παρατάξεις που πρόσκεινται στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ πρότειναν την τέλεση δοξολογίας για να τιμηθούν οι άνθρωποι που ίδρυσαν την Κοινότητα το 1943 και αναγνωρίστηκαν από το βελγικό κράτος το 1945.
Πρόκειται για την Κοινότητα της οποίας επίτιμος πρόεδρος ήταν ο εκπρόσωπος στο Βέλγιο της εμφυλιακής κυβέρνησης που θέριζε μαζί με τους Αγγλο-αμερικάνους τα ελληνικά βουνά με βόμβες ναπάλμ.
Την Κοινότητα που πίστευε στην «υπεροχή της ελληνικής φυλής» και που άνοιγε της συναντήσεις της με την κραυγή «Ζήτω ο Βασιλεύς». Την Κοινότητα που το 1954 παρέθεσε δείπνο στο στρατάρχη Παπάγο του οποίου οι επιδόσεις στον πόλεμο ενάντια στον ιταλικό φασισμό και γερμανικό ναζισμό ήταν φτωχές, αλλά ήταν πρώτος στο σφαγιασμό του κορμού της Εθνικής Αντίστασης που αποτέλεσε ο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και που στη συνέχεια προσχώρησε στο ΔΣΕ.
Πρόκειται για την Κοινότητα που προσπαθούσε με νύχια και με δόντια να αποκλείσει τους Έλληνες ανθρακωρύχους από τους κόλπους της, γιατί οι εύποροι έμποροι που την αποτελούσαν την αντιλαμβάνονταν αποκλειστικά σα μέσο κοινωνικής ανέλιξής τους και δεν ήθελαν να τους χαλάνε το προφίλ οι εργάτες.
