Σωτηρία των τραπεζών – πτώχευση των λαών : το μήνυμα της συνόδου κορυφής

του Γιώργου Τοζίδη

Η απόφαση που ελήφθη στη σύνοδο κορυφής στις 26.10 επισημοποιεί την οριστική χρεοκοπία της Ελλάδας, με πρωτοβουλία των πιστωτών, συνταγματοποιεί το νεοφιλελευθερισμό και οδηγεί στη φτώχεια και την εξαθλίωση τους λαούς της Ευρώπης.

Τα βασικά σημεία της απόφασης, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, έχουν ως εξής:

1. Συμφωνία για τη μείωση του ελληνικού χρέους, ως ποσοστού του Α.Ε.Π., στο 120% μέχρι το 2020. Οι χώρες της ευρωζώνης θα συνεισφέρουν στην κάλυψη των απωλειών των ιδιωτών με το ποσό των 30 δισ. ευρώ. Η ονομαστική μείωση θα είναι 50% στο ενδεικτικό ελληνικό χρέος που κατέχουν οι ιδιώτες επενδυτές. Ένα νέο πολυετές πρόγραμμα ευρωζώνης – Δ.Ν.Τ. μέχρι του ποσού των 100 δισ. ευρώ θα ενεργοποιηθεί μέχρι το τέλος του έτους. Θα συνοδεύεται από την ισχυροποίηση των μηχανισμών ελέγχου της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων (εποπτεία).

Αλήθειες και ψέματα για το κούρεμα του δημόσιου χρέους

Μερικές αναγκαίες διευκρινήσεις που αναδεικνύουν την… κρυμμένη πραγματικότητα. 

του Γιώργου Τοζίδη

Το «κούρεμα» ή η απομείωση του δημόσιου χρέους, η ανακεφαλαίωση των τραπεζών και άλλες παρεμφερείς έννοιες έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας, προκαλώντας ανάμεικτα συναισθήματα. 

Σαν να μην έφταναν τα θηριώδη μέτρα φτωχοποίησης του ελληνικού λαού, πρέπει να ψάχνουμε καθημερινά τι συνέπειες θα υπάρξουν αν το ποσοστό του «κουρέματος» είναι 21% (σύμφωνα με τη «συμφωνία της 21/7/11»), 30% ή 50%;
 

Ας ξεκαθαρίσουμε, αρχικά, τις διαφορές ανάμεσα στο «κούρεμα» («haircut») και την απομείωση της αξίας των ομολόγων.
Με το «κούρεμα» μειώνεται η αξία των ομολόγων, δηλαδή μειώνεται το χρέος. 

Παράδειγμα: το «κούρεμα» ενός ομολόγου σημαίνει ότι στη λήξη του ο κομιστής θα εισπράξει μικρότερο ποσό από την ονομαστική του αξία, ανάλογα με το ποσοστό του «κουρέματος». 

Άρα, στην περίπτωση του «κουρέματος» έχουμε πραγματική μείωση του χρέους του εκδότη των ομολόγων.
Με την απομείωση ένα δάνειο ή ένα ομόλογο που λήγει ανανεώνεται με ένα νέο, συνήθως μεγαλύτερης διάρκειας και ίσως διαφορετικού επιτοκίου. Πρόκειται για μια αναδιάρθρωση στην οποία αλλάζουν οι όροι δανεισμού (διάρκεια, επιτόκιο, εγγυήσεις) με νέο δανεισμό.