του Γαλαξιάρχη
Τα προηγούμενα εικοσιτετράωρα συνέπεσαν δύο συμβάντα που πιστεύω ότι αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο την παθογένεια του συστήματος που ονομάζεται «ελληνική Αριστερά». Από τη μία η αρκετά αποκαλυπτική για τις προθέσεις της Δη.Αρ, συνέντευξη του Φώτη Κουβέλη στον Real FM, όπου φαίνεται ότι η «μεταρρυθμιστική ανανέωση» υιοθετεί πλήρως την μνημονιακή ρητορική στο όνομα του ευρωπαϊσμού και από την άλλη η συγκρότηση του λεγόμενου Κινήματος Ανεξαρτήρων Πολιτών «Σπίθα» από το Μίκη Θεοδωράκη. Ενός -προφανώς απελπισμένου- μορφώματος με αναφορές στην «πατριωτική αριστερά».
Ιδεολογικοπολιτική σαλάτα με ντρέσινγκ ευρωμνημόνιο και στο βάθος το χάος...
Η αριστερή ελίτ στην Ελλάδα τρέφεται με βαρύγδουπα τσιτάτα και επική ιστοριογραφία. Για να θυμηθούμε λίγο τον Καστοριάδη, από τον ευρωκομμουνισμό που μυρίζει φορμόλη έως τον
