Τρίτη 15 Μαΐου, απεργιακή συγκέντρωση-πορεία, 10.30 π.μ., Σόλωνος
& Ασκληπιού
Βρες ένα
λόγο για να μην κάνεις απεργία…
- Μήπως να μη ρισκάρω να «μπω στο μάτι» του αφεντικού; Να αποφύγω την απόλυση, να βολευτώ με ό,τι μπορώ…
Η εποχή του «εγώ ελπίζω να τη βολέψω» έχει τελειώσει οριστικά. Όσο δεν λέμε τα δικά μας όχι, τόσο τα αφεντικά «βρίσκουν και τα κάνουν». Μπροστά στη γενικευμένη και οργανωμένη επίθεση των εργοδοτών, κανείς δεν είναι πια εξασφαλισμένος από απολύσεις, περικοπές και εκβιασμούς. Είναι σημαντικό, περισσότερο παρά ποτέ, όλοι και όλες μαζί να αντιστεκόμαστε καθημερινά στους χώρους εργασίας και να δείχνουμε ότι δεν υποτασσόμαστε στη μοίρα που μας επιφυλάσσουν. Όσο προωθείται ο ανταγωνισμός μεταξύ των εργαζομένων (αλλά και των ανέργων), τόσο πρέπει να συσπειρωνόμαστε και να απαντάμε συλλογικά για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας.
- Είναι όμως δυνατόν να αρνηθώ την ατομική σύμβαση που με εξασφαλίζει κάπως; Μπορώ να ζητάω αυξήσεις σε μισθούς ή υπογραφή συλλογικών συμβάσεων;
Εάν στους εργασιακούς μας χώρους μπορέσουμε να χτίσουμε έναν τρόπο συνεύρεσης μεταξύ μας ως συνάδελφοι, εάν προσπαθήσουμε να κρατάμε μια συλλογική στάση απέναντι στα προβλήματά μας, τότε ναι, μπορούμε να βάλουμε φραγμό στο νέο εργασιακό μοντέλο των ατομικών συμβάσεων και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Δεν είναι δα και έγκλημα να διεκδικούμε συλλογικές διαπραγματεύσεις και να αξιώνουμε μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες μας.
- Μήπως να μη ρισκάρω να «μπω στο μάτι» του αφεντικού; Να αποφύγω την απόλυση, να βολευτώ με ό,τι μπορώ…
Η εποχή του «εγώ ελπίζω να τη βολέψω» έχει τελειώσει οριστικά. Όσο δεν λέμε τα δικά μας όχι, τόσο τα αφεντικά «βρίσκουν και τα κάνουν». Μπροστά στη γενικευμένη και οργανωμένη επίθεση των εργοδοτών, κανείς δεν είναι πια εξασφαλισμένος από απολύσεις, περικοπές και εκβιασμούς. Είναι σημαντικό, περισσότερο παρά ποτέ, όλοι και όλες μαζί να αντιστεκόμαστε καθημερινά στους χώρους εργασίας και να δείχνουμε ότι δεν υποτασσόμαστε στη μοίρα που μας επιφυλάσσουν. Όσο προωθείται ο ανταγωνισμός μεταξύ των εργαζομένων (αλλά και των ανέργων), τόσο πρέπει να συσπειρωνόμαστε και να απαντάμε συλλογικά για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας.
- Είναι όμως δυνατόν να αρνηθώ την ατομική σύμβαση που με εξασφαλίζει κάπως; Μπορώ να ζητάω αυξήσεις σε μισθούς ή υπογραφή συλλογικών συμβάσεων;
Εάν στους εργασιακούς μας χώρους μπορέσουμε να χτίσουμε έναν τρόπο συνεύρεσης μεταξύ μας ως συνάδελφοι, εάν προσπαθήσουμε να κρατάμε μια συλλογική στάση απέναντι στα προβλήματά μας, τότε ναι, μπορούμε να βάλουμε φραγμό στο νέο εργασιακό μοντέλο των ατομικών συμβάσεων και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Δεν είναι δα και έγκλημα να διεκδικούμε συλλογικές διαπραγματεύσεις και να αξιώνουμε μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες μας.
