Μετά την ανακάλυψη του ασυνείδητου, ενός τόπου όπου η αλήθεια μιλάει έστω και για να πει ψέματα, ο Φρόυντ οδηγήθηκε στην απομόνωση εκείνου που ονομάζει «αυτό», όπου βασιλεύει η σιωπή των παρορμήσεων του Ζακ-Αλέν Μιλέρ |
Την επιθυμία να βελτιώσω τη φροϋδική παιδεία του γαλλικού λαού. Σήμερα στη Γαλλία, το ασυνείδητο γίνεται πράγματι αντιληπτό ως ένα λαϊκό αίσθημα που έχει ήδη αποκτήσει ευρεία αποδοχή. Πιστεύουμε πολύ στο ασυνείδητο. Αλλά το γεγονός (σ.τ.μ.: η σύλληψη του Ντομινίκ Στρος-Καν) μας αναγκάζει να διευρύνουμε και να κάνουμε πληρέστερη την έννοιά του.
Αν το ασυνείδητο εισήλθε στον καθημερινό διάλογο, αυτό δεν έγινε παρά μόνο μέσω μιας ιδιαίτερης οδού, αυτή της ολίσθησης (lapsus). Το σύνηθες είναι να απαιτούμε από τα ΜΜΕ να εντοπίζουν, να συγκεντρώνουν και να αναπαράγουν τις ολισθήσεις των δημοσίων προσώπων οι οποίες δεν αντιμετωπίζονται ως λάθη αλλά αποκτούν νόημα, ακόμα και αξία ως προς την αποκάλυψη της αλήθειας πολύ μεγαλύτερη από εκείνη των «σύντομων προεπεξεργασμένων δηλώσεων».
Ποιάς αλήθειας; Αυτό είναι κάτι που παραμένει ασαφές, αλλά το γεγονός δεν παύει να είναι μια αποκάλυψη.
