Τα δικαιώματα ως κακόηθες μελάνωμα
της Άννας .Β
Μέχρι να αρχίσεις, μέχρι να
τελειώσεις
το πρόσωπό τους αποστρέψανε
άφωνοι
οι φίλοι και γελούν στις
συγκεντρώσεις
μεγάφωνοι, μικρόφωνοι,
παράφωνοι.
Τα σύγχρονα κράτη γεννήθηκαν
για να επιβάλλουν τη βίαιη οικειοποίηση του δημόσιου χώρου ως ιδιοκτησία και
τον βίαιο εξαναγκασμό του πληθυσμού να δουλέψει στους ιδιοκτήτες του μην
έχοντας άλλη διέξοδο επιβίωσης. Αργότερα νομιμοποιήθηκαν ως «ρυθμιστές μεταξύ
αντιμαχόμενων τάξεων» και όταν αντιμετωπίζεις το κράτος δεχόμενος το βασικό
αυτό του ψεύδος, η υπεράσπιση της ανάγκης που γίνεται ιστορία μετατρέπεται σε
μίζερο και αδιάφορο αγώνα για «δικαιώματα».
Τις τελευταίες μέρες πολύς
λόγος γίνεται για την απαγόρευση των δικαιωμάτων στη συγκέντρωση, στη
διαμαρτυρία, στο δικαίωμά μου να γυρνώ στο σπίτι τα χαράματα και σε άλλα
χιλιοτραγουδισμένα δικαιώματα.
