Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένον αχυρώνα
(με αφορμή τα γεγονότα της 20ής Οκτωβρίου 2011)
του Kώστα Λ.
Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Όταν είδα το ΚΚΕ να καταλαμβάνει αξημέρωτα την πλατεία Συντάγματος, αμέσως ο νους μου πήγε στο κακό. Ήξερα ότι τούτο το κόμμα-ανώνυμη εταιρεία –που δεν νοιάζεται για το δυνάμωμα του κινήματος, αλλά για το δικό του δυνάμωμα– δεν θα άφηνε κανέναν να του πάρει το «πρώτο τραπέζι πίστα».
Έτσι, έστησε (για πολλοστή φορά) μια τέλεια οργανωμένη παράσταση (κυριολεκτικά, με όρους θεάματος) που, ως συνήθως, θα ήταν πολιτικά ακίνδυνη και θα είχε διπλό όφελος: πρώτον, θα προστάτευε το αστικό κοινοβούλιο από ενδεχόμενη συγκρουσιακή διάθεση του κόσμου και, δεύτερον, θα παρείχε στο κόμμα τα τηλεοπτικά πρωτεία, κρατώντας για τον εαυτό του και μόνο τα εύσημα της «πρωτοπορίας», τσιμπώντας ίσως μερικές ψήφους από το φιλοθεάμον κοινό.

