Ισημερινός: Ο Ρ. Κορέα αυξάνει 9% τον κατώτερο μισθό!

Πριν λίγα χρόνια είχε διαγράψει το επαχθές χρέος!

Αύξηση του κατώτερου μισθού στον ιδιωτικό τομέα κατά 9% το 2013, ανακοίνωσε ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα, μία κίνηση που αναμένεται να αυξήσει ακόμα περισσότερο το προβάδισμά του εν όψει των προεδρικών εκλογών του Φεβρουαρίου στη χώρα, δεδομένου ότι οι περισσότερες δημοσκοπήσεις τον φέρουν να κερδίζει με μεγάλη διαφορά

Ο Κορέα, ο οποίος απολαμβάνει ευρεία λαϊκή υποστήριξη χάρη σε μια σειρά μέτρων όπως η διεύρυνση της πρόσβασης των πολιτών στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, βελτιωτικά οδικά έργα κ.ά., ανακοίνωσε ότι ο κατώτερος μισθός αυξάνεται από τα 292 στα 318 δολάρια τον μήνα, από 292.

Στα μισά του δρόμου ο Κορέα, Αποστολή στον Ισημερινό

του Λεωνίδα Βατικιώτη

«Εμείς τον είχαμε προειδοποιήσει τον Γιώργο Παπανδρέου έγκαιρα! Πριν ακόμη η Ελλάδα προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ο τότε έλληνας πρωθυπουργός σε ένα διεθνές φόρουμ είχε απευθυνθεί στον πρόεδρο Ραφαέλ Κορέα, ζητώντας την εμπειρία του για την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους. Έλεγε πολλά ο έλληνας πρωθυπουργός. “Κοίτα” του αντιτείνει ο Ραφαέλ Κορέα. “Υπάρχει ένα πράγμα που δεν πρέπει να κάνεις κι ένα μόνο που πρέπει να κάνεις αν θες να μην το πληρώσεις. Αυτό που δεν πρέπει να κάνεις είναι να απευθυνθείς στο ΔΝΤ. Κι αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να συστήσεις επιτροπή λογιστικού ελέγχου”. Στη συνέχεια ο Παπανδρέου έκανε τα ακριβώς αντίθετα…». Τάδε έφη ο υπουργός Εξωτερικών του Ισημερινού, Έκο Ρικάρδο Πατίνιο, στην ομιλία με την οποία κήρυξε την έναρξη του διεθνούς συνεδρίου στην πρωτεύουσα του Ισημερινού, Κίτο, με θέμα την διεθνή χρηματοπιστωτική αρχιτεκτονική και την εμπειρία από τον λογιστικό έλεγχο του χρέους.

Ο μύθος του λογιστικού ελέγχου του Χρέους

του Τάκη Φωτόπουλου

Τον τελευταίο καιρό έχει αρχίσει μια καινούρια μαζική εκστρατεία --ακόμη και με ντοκιμαντέρ στο  ίντερνετ!-- της ρεφορμιστικής Αριστεράς (δηλαδή της Αριστεράς που δεν αμφισβητεί το ίδιο το σύστημα της διεθνοποιημένης οικονομίας της αγοράς και της έκφρασης της στον γεωγραφικό μας χώρο, της Ε.Ε.) η οποία βρήκε τον τρόπο διεξόδου από την βαθιά και επιδεινούμενη καθημερινά  οικονομική κρίση της χώρας στον... λογιστικό έλεγχο του Χρέους. Στον μικρό αυτό χώρο θα προσπαθήσω να δείξω γιατί τόσο η διάγνωση των αιτίων της κρίσης πάνω στην οποία στηρίζεται η άποψη αυτή όσο και συνακόλουθα η προτεινόμενη «θεραπεία» είναι όχι μόνο λανθασμένες αλλά και εντελώς αποπροσανατολιστικές. Επίσης, αντικειμενικά, καταλήγουν στην προετοιμασία των λαϊκών στρωμάτων για την προσεχή αναδιαπραγμάτευση και πιθανή διαγραφή τμήματος του Χρέους—χωρίς όμως να θέτουν θέμα ακύρωσης των «διαρθρωτικών» αλλαγών που επιβάλλουν οι ελίτ, η οποία είναι αδύνατη χωρίς την έξοδο από την ΕΕ!