Πριν από έναν χρόνο ακριβώς, η Ελλάδα πανηγύριζε για την… σωτηρία της! Είχε πια διαπιστωθεί πως λεφτά δεν υπήρχαν και η χώρα όδευε ολοταχώς προς το ΔΝΤ και τους άλλους δανειστές. Ανήμερα της εθνικής γιορτής, πληροφορηθήκαμε πως έπρεπε να… ανακουφιστούμε.
Η προπαγάνδα είχε ξεκινήσει ένα καινούργιο τροπάρι: Φτιάχτηκε για χάρη μας ένας μηχανισμός που θα μας σώσει από την χρεοκοπία – δεν ήταν καινούργιος, είχε ήδη εφαρμοστεί στην Ουγγαρία, αλλά έτσι ήθελε η προπαγάνδα.
Φέτος, έναν χρόνο μετά, δεν πανηγυρίζει κανείς. Βαθιά ύφεση, ανεργία, σκληρή λιτότητα για τις πιο αδύναμες τάξεις, ένας πόλεμος στη γειτονιά μας, η πρόσφατη απόφαση του Eurogroup για την επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που πάλι συμπίπτει με την εθνική μας γιορτή.
Ο καθένας έχει μια γνώμη για το τι έφταιξε. Αλλά η πιο έγκυρη παραμένει αυτή του Γέρου του Μοριά, όπως καταγράφεται στα, δια χειρός Γεωργίου Τερτσέτη, Απομνημονεύματα του Στρατηγού Θ. Κολοκοτρώνη (Εκδόσεις Βεργίνα).
