του Γιάννη ΕλαφρούΣτην εξαιρετική ταινία του Τόμι Λι Τζόουνς, Οι τρεις ταφές του Μελκιάδες Εστράδα, ο πρωταγωνιστής του φιλμ, με αμείλικτη αποφασιστικότητα, εξαναγκάζει τον εκπρόσωπο του νόμου και της εξουσίας σε πλήρη εξευτελισμό και ακύρωση – κατάργηση. Στην ελληνική τραγωδία, ο εργαζόμενος λαός πότε κατακτά, πότε αφήνει το ρόλο του πρωταγωνιστή, με αποτέλεσμα να μην «θάβει» οριστικά την άθλια κυβέρνηση Παπανδρέου-Σαμαρά και την άγρια αντιλαϊκή πολιτική τους.
Δυο φορές κλονίστηκε συθέμελα η κυβέρνηση μαριονέτα (τον Ιούνη και τώρα) και φάνηκε να τη γλυτώνει τελικά, με μεταμόρφωση της τελευταίας στιγμής… Πρώτο συμπέρασμα, καμιά κυβέρνηση δεν συντρίβεται, ειδικά όταν πρέπει «να γίνει η δουλειά» για το κεφάλαιο, με τον λαό στον καναπέ, καρφωμένο στην τηλεόραση, περιμένοντας μάταια το «Όχι» της Καϊλή και της Κατσέλη…
Το «Όχι» που τρόμαξε τους αστούς, που κλόνισε την κυβέρνηση και όλο το πολιτικό σύστημα ήταν το συγκλονιστικό, μαζικό, ανυπόταχτο και απρόβλεπτο λαϊκό «Όχι» που παρέλασε την 28η Οκτώβρη ενάντια στη «νέα κατοχή» της ΕΕ και των αγορών.
