Ξεχασμένα επίδικα και προϋποθέσεις
του Γιάννη Τσούτσια
Με μια μάλλον στυφή γεύση, οδεύουμε τελικά προς τις πιο κρίσιμες εκλογές της νεότερης ιστορίας μας. Ανάμεσα σ’ αυτούς που το πιστεύουν είναι και ο σημερινός πρωθυπουργός, που υπογράμμισε εμφατικά στο διάγγελμά του, ότι «από τις επιλογές που θα κάνουμε, θα κριθεί η πορεία της Ελλάδας τις επόμενες δεκαετίες». Τα ίδια περίπου διαμηνύει, εν χορώ, και το ευρωπαϊκό ιερατείο. Η αλήθεια είναι πως, πράγματι, διανύουμε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο. Αυτό, όμως, δεν συνεπάγεται ότι και οι εκλογές θα αποδειχτούν απαραίτητα εξίσου κρίσιμες. Διότι κρίσιμες είναι οι αναμετρήσεις που ορίζουν με σαφήνεια μια συγκεκριμένη πολιτική αντιπαράθεση, όπου οι αντίπαλες απαντήσεις και πολιτικές συγκρούονται γύρω από μια κρίσιμη διαζευκτική επιλογή, την οποία προηγουμένως οι φορείς της έχουν ορίσει και αναδείξει. Στην περίπτωσή μας, αντίθετα, είναι σε πλήρη εξέλιξη η γνωστή μνημονιακή πολιτική (της οποίας το διακύβευμα είναι τεράστιο), η οποία δεν φαίνεται να κινδυνεύει να ανατραπεί μέσω των επερχόμενων εκλογών. Μάλιστα, χωρίς καμία διάθεση γενικής απορριπτικότητας έναντι των εκλογών, ούτε και για το αντιπαρατιθέμενο αντιμνημονιακό μπλοκ μοιάζουν οι εκλογές να αποτελούν σημείο καμπής. Αυτό μαρτυρούν οι προτεραιότητες που τα ίδια τα αντιπολιτευόμενα κόμματα έχουν θέσει. Πόσο ριζικά διαφορετική μπορεί λοιπόν να αποδειχθεί η επόμενη ημέρα;
του Γιάννη Τσούτσια
Με μια μάλλον στυφή γεύση, οδεύουμε τελικά προς τις πιο κρίσιμες εκλογές της νεότερης ιστορίας μας. Ανάμεσα σ’ αυτούς που το πιστεύουν είναι και ο σημερινός πρωθυπουργός, που υπογράμμισε εμφατικά στο διάγγελμά του, ότι «από τις επιλογές που θα κάνουμε, θα κριθεί η πορεία της Ελλάδας τις επόμενες δεκαετίες». Τα ίδια περίπου διαμηνύει, εν χορώ, και το ευρωπαϊκό ιερατείο. Η αλήθεια είναι πως, πράγματι, διανύουμε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο. Αυτό, όμως, δεν συνεπάγεται ότι και οι εκλογές θα αποδειχτούν απαραίτητα εξίσου κρίσιμες. Διότι κρίσιμες είναι οι αναμετρήσεις που ορίζουν με σαφήνεια μια συγκεκριμένη πολιτική αντιπαράθεση, όπου οι αντίπαλες απαντήσεις και πολιτικές συγκρούονται γύρω από μια κρίσιμη διαζευκτική επιλογή, την οποία προηγουμένως οι φορείς της έχουν ορίσει και αναδείξει. Στην περίπτωσή μας, αντίθετα, είναι σε πλήρη εξέλιξη η γνωστή μνημονιακή πολιτική (της οποίας το διακύβευμα είναι τεράστιο), η οποία δεν φαίνεται να κινδυνεύει να ανατραπεί μέσω των επερχόμενων εκλογών. Μάλιστα, χωρίς καμία διάθεση γενικής απορριπτικότητας έναντι των εκλογών, ούτε και για το αντιπαρατιθέμενο αντιμνημονιακό μπλοκ μοιάζουν οι εκλογές να αποτελούν σημείο καμπής. Αυτό μαρτυρούν οι προτεραιότητες που τα ίδια τα αντιπολιτευόμενα κόμματα έχουν θέσει. Πόσο ριζικά διαφορετική μπορεί λοιπόν να αποδειχθεί η επόμενη ημέρα;
