Γέμισαν οι πλατείες «αγανάκτηση»

Πολύς κόσμος στο Σύνταγμα, έντονη η παρουσία της αστυνομίας

Πιστοί στο πρώτο μεγάλο ραντεβού, μετά τη θερινή ανάπαυλα, είναι οι αγανακτισμένοι πολίτες στις πλατείες της χώρας. Η πλατεία Συντάγματος έχει γεμίσει κόσμο από τις επτά το απόγευμα ενώ κλειστές παραμένουν η Όθωνος και η Αμαλίας.

Ανανεωμένοι και πιστοί στα γνωστά τους συνθήματα είναι οι αγανακτισμένοι πολίτες που συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Συντάγματος. 

Μουσικές συντροφεύουν τους αγανακτισμένους, οι οποίοι στις 9 ξεκίνησαν τη συνέλευση για το μέλλον των κινητοποιήσεών τους. 

Κείμενα εμπνευσμένα από τον αγώνα τους ακούγονταν σε όλη τη διάρκεια της συνέλευσης ενώ αναμένεται να αποφασιστούν και τα επόμενά τους βήματα στα οποία θα είναι έντονη και η συμμετοχή των φοιτητών.

Η αστυνομική θηριωδία δυνάμωσε τις συνελεύσεις

Την επομένη του χημικού αμόκ οργανώθηκε στο σύνταγμα η μαζικότερη συζήτηση αφότου ξεκίνησε το πείραμα της άμεσης δημοκρατίας

Οι «αγανακτισμένοι» αγανάκτησαν περισσότερο από τα ασφυξιογόνα και κατέλαβαν ξανά την πλατεία

της Ντίνας Καρατζίου

Αν η σκληρή αστυνομική βία και ο χημικός πόλεμος των περασμένων ημερών αποσκοπούσε στο οριστικό καθάρισμα της πλατείας από τους ενοχλητικούς «αγανακτισμένους», τότε μπορούμε να μιλάμε για ένα από τα πλέον αποτυχημένα σχέδια του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: Πέτυχε ακριβώς το αντίθετο.

Δεδηλωμένη η στάση τους, δεν δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης

του Αλέξανδρου Κυριακόπουλου

«Πάλι καλά που έχουμε την πλατεία», έλεγε χθες το απόγευμα μια κυρία σε κάποια από τις πολλές συζητήσεις που γίνονταν μεταξύ αγνώστων στο Σύνταγμα. «Πάλι καλά» μονολόγησαν αρκετοί γύρω της, χωρίς να δίνουν ιδιαίτερη σημασία στα μαζικά «κλέφτες» και «προδότες» που αντιλαλούσαν, για τέταρτη συνεχόμενη Κυριακή, σε ολόκληρο το κέντρο της πρωτεύουσας.

 «Σημαντική η Τρίτη, αλλά το πιο ζωτικό είναι να μην περάσει το 2ο Μνημόνιο» Και «πάλι καλά», γιατί «η πρωτοβουλία των εξελίξεων φαίνεται να έχει περάσει στις πλατείες. Αυτό δείχνουν τα αδιέξοδά τους» όπως χαρακτηριστικά ανέφεραν πολίτες στη λαϊκή συνέλευση του Σαββάτου. Παρά τα σπασμένα της «ηρωικής», όπως την αποκάλεσαν, Τετάρτης, αφού «κρατήσαμε την πλατεία», εκατοντάδες ήταν και χθες τα παιδικά καροτσάκια, τα μπαστούνια και οι οικογένειες που ήρθαν να σταθούν ειρηνικά στο Σύνταγμα.

Εδώ Σύνταγμα: Νέο αγωνιστικό πρόγραμμα από τη λαϊκή συνέλευση

Νέο αγωνιστικό πρόγραμμα οργανώνει η πλατεία Συντάγματος παρεμβαίνοντας δυναμικά στις πυκνές πολιτικές εξελίξεις. 
Σήμερα, ημέρα έναρξης της τριήμερης συζήτησης για την ανανέωση της ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, η λαϊκή συνέλευση του Συντάγματος καλεί σε... έναρξη τριήμερων, μαζικών κινητοποιήσεων, καθώς, όπως τονίζει και στο ψήφισμά της: "Η ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση είναι ψήφος εμπιστοσύνης στο Μνημόνιο και στο Μεσοπρόθεσμο".

Για την Τρίτη μάλιστα οργανώνει νέα περικύκλωση της Βουλής με αίτημα την πτώση της κυβέρνησης καλώντας εργαζόμενους και σωματεία να συμμετέχουν δυναμικά και να προχωρήσουν σε απεργίες.

Σε απεργιακό παλμό την Τετάρτη το Σύνταγμα

Την ειρηνική περικύκλωση της Βουλής από τις 7 το πρωί αποφάσισε η Λαϊκή Συνέλευση.   

 
Την ειρηνική περικύκλωση της Βουλής από τις 7 το πρωί της Τετάρτης 15 Ιουνίου, ημέρα γενικής απεργίας, αποφάσισε η Λαϊκή Συνέλευση της πλατείας Συντάγματος. 

Δεν σταματάμε. Να πάρουν πίσω το Δεύτερο Μνημόνιο.

Οπλο η μαζικότητα που πρέπει να διαφυλαχθεί με κάθε τρόπο. Αυτά τα τρία σημεία ξεχώρισαν από τις περισσότερες ομιλίες του Σαββάτου. "Στηρίζουμε με κάθε τρόπο τη Γενική Απεργία και διαδηλώνουμε ειρηνικά. Συντονιζόμαστε με όλους τους πολίτες που θέλουν να εκφράσουν την αντίθεσή τους στο μεσοπρόθεσμο, με τους απεργούς και τα σωματεία τους, με τις λαϊκές συνελεύσεις, με τις κινητοποιήσεις και τις καταλήψεις σε όλη τη χώρα. 

Η δημοκρατία γεννιέται στις πλατείες

Ίσως δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη της τομής που αποτελεί το Κίνημα των Πλατειών από τον ανοιχτό, συμμετοχικό, αμεσοδημοκρατικό τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας του. 

Μέσα σε λίγες βδομάδες έχει δώσει ζωή σε μία άλλου τύπου πολιτική κουλτούρα που υπερβαίνει, κυριολεκτικά, όλα τα γνωστά μοντέλα οργάνωσης και αγώνα μέχρι τώρα.

Αν και το ζήτημα των διαδικασιών του είναι ατελές, επανέρχεται συνέχεια και απασχολεί ξανά και ξανά. Ωστόσο, είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη που ήδη αφήνει στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν προβλήματα ανοργανωσιάς, αναποτελεσματικότητας, αργοπορίας. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν, όμως, τον εκρηκτικό ρυθμό ανάπτυξής του, την έλλειψη προηγούμενης εμπειρίας του δυναμικού που το ξεκίνησε, όπως και την ανάγκη σύνθεσης, βήμα-βήμα, ετερόκλητων και διαφορετικών απόψεων όλων των συμμετεχόντων μέσα από ανοιχτές διαδικασίες, όλα αυτά είναι αναμενόμενα. 

Η κάτω πλατεία διαμορφώνει λόγο ανατρεπτικό

Όσοι έζησαν τη συνέλευση της Παρασκευής μιλούν για μια πρωτόγνωρη εμπειρία "ώριμου Δεκέμβρη" 

Ο περισσότερος κόσμος που βρέθηκε και πάλι χθες Σάββατο στο Σύνταγμα, κουράστηκε από τα σφυρίγματα, τις ανοιχτές παλάμες και τη γηπεδική ατμόσφαιρα που επικρατούσε για άλλη μια φορά μπροστά στον Αγνωστο Στρατιώτη και κατέβηκε μετά τις 9 μ.μ. να παρακολουθήσει τη ζωντανή Λαϊκή Συνέλευση των χιλιάδων νέων που πλαισιώνουν την κίνηση "Αμεση Δημοκρατία Τώρα!" σχηματίζοντας έναν τεράστιο κύκλο κάτω από το σιντριβάνι.

Αυτό που διακρίνεται στην κάτω πλατεία είναι η ραγδαία πολιτικοποίηση της συζήτησης. Οι ομιλίες σε πιο συναισθηματικούς τόνους λιγοστεύουν, οι ασαφείς οραματικές τοποθετήσεις κουράζουν, και το ακροατήριο που παρακολουθεί για ώρες με προσήλωση ζωηρεύει όταν ακούγονται οι φράσεις "Γενική απεργία", "Να φύγει η κυβέρνηση και η τρόικα", "Να μείνουμε εδώ και να συνεχίσουμε αυτό το εγχείρημα". Χειροκροτώντας εκείνους που είπαν ότι δεν φτάνει όμως να πέσει η κυβέρνηση και να έρθει μια άλλη στη θέση της για να κάνει τα ίδια. Εκείνους που δήλωσαν ότι δεν νιώθουν πως ανήκουν στην ίδια πατρίδα με τους μεγάλους επιχειρηματίες και τους έλληνες τραπεζίτες.

Όμως την ίδια στιγμή κοινή συνισταμένη είναι πως δεν πρέπει να ξεχωρίσουμε, αλλά να ενωθούμε βαθύτερα με όλο τον λαϊκό κόσμο που κατεβαίνει στο Σύνταγμα ανεξάρτητα αν χρησιμοποιεί για τον εαυτό του την ταυτότητα "Ελληνας" ή "πολίτης" ή "εργάτης". Όσο για το άνοιγμα της συνέλευσης, αφορά όλους εκτός από τις φασιστικές ομάδες.

Το κάλεσμα για τη συνέχιση του αγώνα που εγκρίθηκε κατά συντριπτική πλειοψηφία ζητά από όλο το λαό να βγει στους δρόμους και στις πλατείες, προχωρώντας σε λαϊκές συνελεύσεις οι οποίες με κάποιον τρόπο μπορούν να συντονιστούν πανελλαδικά. Επίσης σημαντική είναι η απόφαση "να καλέσουμε τους εργαζόμενους και τα σωματεία να προχωρήσουν σε γενική πολιτική απεργία, ανεξάρτητα από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, και να ενωθούν μαζί μας".

Είμαστε στα πρώτα βήματα ενός ριζοσπαστικού πολιτικού κινήματος στο οποίο πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η νεολαία, αυτά τα ώριμα παιδιά του Δεκέμβρη. Αυτό το κίνημα ασφαλώς ξεπερνά τα όρια των "Αγανακτισμένων", πάει πολύ πιο μακριά από την ανατροπή της κυβέρνησης του μνημονίου, και ζητά να συναντηθεί με τις δυνάμεις της οργανωμένης μαχόμενης κοινωνίας. Η έντονη αποδοκιμασία των μεγαλοδημοσιογράφων και των κορυφαίων στελεχών του συνδικαλιστικού κινήματος μαρτυρά την βαθύτερη ταξική αντίληψη και συμφωνία του κόσμου που στην πλειοψηφία του δεν ανήκει σε καμία αριστερή οργάνωση.

Αυτή η τροχιά πολιτικοποίησης δεν θα ερχόταν χωρίς τη συμμετοχή των ανθρώπων και την επίδραση των ιδεών της Αριστεράς. Το πιο ελπιδοφόρο στοιχείο της διαδικασίας είναι ότι τείνει να υπερβεί τον κατακερματισμό και την ανταγωνιστική διάθεση μερίδων των κινήματος. Τείνει να εδραιώσει τον κοινό τόπο, τον κοινό άμεσο στόχο, και να προχωρήσει τη συζήτηση ακόμα παραπέρα. Η συμμετοχή του εργατικού κινήματος, το επόμενο διάστημα, το κλίμα στους χώρους δουλειάς, θα κρίνουν αν θα μετατραπεί η σημαντική κινητοποίηση της πλατείας σε γενικευμένη πολιτική έκρηξη.

Για απόψε Κυριακή, ημέρα πανευρωπαϊκής δράσης, έχει προγραμματιστεί νέο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα μετά τις 6 μ.μ. και συνέλευση στις 9 μ.μ.



<<


Σάββατο 28 Μαΐου. Σε πραγματικό πολιτικό εργαστήρι μετατρέπεται με την ολοένα αυξανόμενη συμμετοχή νέων και εργαζομένων η Λαϊκή Συνέλευση της πλατείας Συντάγματος. Όλοι όσοι ήταν εκεί χθες Παρασκευή μιλούν για μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Μέχρι αργά τη νύχτα διαμορφωνόταν το πρώτο ψήφισμα. Πάνω από δύο χιλιάδες παρακολουθούσαν, χειροκροτούσαν, διόρθωναν το κείμενο που αποπνέει ενθουσιασμό και αυτή την καινούργια αυτοπεποίθηση για την οποία μιλήσαμε το πρώτο βράδυ. (Το βρίσκετε εδώ.)

Πέρα από τις όποιες αδυναμίες, που έχουν να κάνουν με την πολιτική καταγωγή του κινήματος "Αμεση δημοκρατία τώρα", γίνονται μερικά πολύ σοβαρά βήματα. Το ψήφισμα παίρνει μια πρώτη καθαρή θέση σε ό,τι αφορά το ποιον έχουμε απέναντι. Και όχι μόνον αυτό: βάζει μια ταξική διαχωριστική γραμμή σπάζοντας τη θολούρα και το επικίνδυνο παιχνίδι ("λαός ενωμένος εναντίον όλων των κομμάτων") που στήνουν οι πρόθυμοι επικοινωνιακοί χορηγοί της συγκέντρωσης. Δύο κόσμους αντίπαλους βλέπει το κείμενο! Από εδώ εμείς: εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, νέοι, άνεργοι. Από εκεί αυτοί: κυβερνήσεις, τρόικα, μνημόνια, τραπεζίτες. Όσο για τον πληθυντικό στο "κυβερνήσεις", απαντά και στα σχέδια γρήγορης αντικατάστασης της παραπαίουσας κυβέρνησης Παπανδρέου - από μια κυβέρνηση "εθνικής ενότητας" οποιασδήποτε σύνθεσης που θα κληθεί να διαχειριστεί την αυριανή χρεοκοπία.

Δεύτερον, στο ψήφισμα σπάει η απολίτικη απαξίωση για τα σωματεία και τους αγώνες των εργαζομένων, έστω και έμμεσα. Οι συγκεντρωμένοι καλούν τους εργαζόμενους που απεργούν να καταλήγουν και να παραμένουν στην πλατεία, δηλώνοντας ότι δεν θα φύγουν αν δεν διώξουν αυτούς που ευθύνονται για αυτό που ζούμε. Τρίτον, η λύση θα προέλθει από εμάς τους ίδιους, υπογραμμίζει το ψήφισμα χωρίς να αφήνει περιθώρια για καπέλωμα από επίδοξους εθνοσωτήρες. Η κατεύθυνση που παίρνει το τελικό κείμενο του ψηφίσματος, έστω και σε μορφή πρωτόλειου, αγκαλιάζει ένα ρεύμα αναπτυσσόμενης πολιτικής ταξικής συνείδησης, ενώ γεννά αμηχανία σε εκείνους που θα το ήθελαν πιο ανοικτό και γενικά κατά της κοινωνίας της κατανάλωσης, χωρίς άμεσους πολιτικούς στόχους.

Στη διαδικασία της Λαϊκής Συνέλευσης συμμετέχει ένα μέρος, το 1/5 περίπου όσων περνούν από την πλατεία. Είναι αδύνατον να παρακολουθήσουν τη συνέλευση 10.000 άνθρωποι γιατί απλούστατα δεν χωράνε στο χώρο πίσω από το σιντριβάνι. Αυτοί οι νεολαίοι στην πλειοψηφία τους, που είναι ώριμα πλέον παιδιά της έκρηξης του 2008, αποτελούν την πρωτοπορία της πλατείας - και είναι πολύ σημαντικό που συζητούν επίμονα, για παράδειγμα, για το πώς μπορεί να οργανωθεί μια γενική απεργία. Αρα δεν κλείνονται στην "επανάστασή τους" και στον αναπόφευκτο ναρκισσισμό, κι ακόμα το πνεύμα του κειμένου, αποφεύγοντας τις λέξεις τις συγκεκριμένες, στρέφεται προς ένα λαϊκό μέτωπο ανατροπής ("να μείνουμε εδώ μέχρι να τους διώξουμε") αντί για μια ψυχολογική "ενότητα του λαού" μπροστά στους επερχόμενους κινδύνους.

Με τα παραπάνω να γεμίζουν νέο ενθουσιασμό και αυτοπεποίθηση τον κόσμο που τα ζει, ήδη αρκετοί οι οποίοι διατύπωναν τις πρώτες μέρες σοβαρές (και εντελώς δικαιολογημένες) ενστάσεις και αντιρρήσεις αναμένονται από απόψε να ενισχύσουν τη συγκέντρωση - όχι πλέον των γενικώς και αορίστως "Αγανακτισμένων", μα των συνειδητών και εντελώς σοβαρά ενεργοποιημένων διαδηλωτών. Και είναι τόσο κρίσιμο να κινηθεί η οργανωμένη κοινωνία του αγώνα και οι συλλογικότητες των εργαζομένων γιατί οι εξελίξεις τρέχουν και το βάρος των γεγονότων δεν μπορεί να το σηκώσει μόνη της η "Κάτω πλατεία".

ΠΦ

Πηγή: http://www.aristerovima.gr/