Συνηθίζεται να ευχόμαστε το νέο έτος να είναι ευτυχές – ή απλώς καλύτερο από το προηγούμενο. Φέτος όμως τίποτε δεν μοιάζει με τα προηγούμενα χρόνια. Σαν μεμιάς να θρυμματίστηκε ο κόσμος μας.
Περίσκεψη, ανησυχία, κατήφεια, απόγνωση είναι τα «στολίδια» αυτών των γιορτών. Ακόμη και η «οργή», την οποία τόσοι πολλοί επικαλούνται, ίσως ελπίζοντας στη «λυτρωτική» εκδήλωσή της, μοιάζει πνιγμένη. Διόλου παράξενο, αφού η χώρα ζει μια ταχύτατη αποσύνθεση.
Μια βόλτα στην «αγορά» είναι η πρώτη ένδειξη. Παντού μαγαζιά και επιχειρήσεις κλείνουν αφήνοντας στον δρόμο ανέργους. Κι όσα δεν κλείνουν, μειώνουν ή εξαφανίζουν τους ανθρώπους, τους μισθούς, την ασφάλισή τους, την ίδια τη ζωή τους. Χρήμα δεν κυκλοφορεί, ελάχιστοι αγοράζουν, ελάχιστοι χτίζουν, ακόμη λιγότεροι ελπίζουν ότι το 2011 η ζωή τους θα μείνει, τουλάχιστον, ίδια.
