Κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου: 

Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού 

Κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού τάσσεται η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ). 

Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε η ΕΕΔΑ πρότεινε τη συνταγματική κατοχύρωση του νερού ως δημόσιου αγαθού και αφετέρου του δικαιώματος του νερού ως καθολικού δικαιώματος.

Ο πρόεδρος της ΕΕΔΑ Κωστής Παπαϊωάννου χαρακτήρισε το δικαίωμα στο νερό ως «εμβληματικής σημασίας» καθώς, όπως τόνισε, πάνω του στηρίζονται τα υπόλοιπα ανθρώπινα δικαιώματα, ξεκινώντας από τη ζωή και επιβίωση, την υγιεινή, του ικανοποιητικού επιπέδου διαβίωσης και άλλα.

Συμμετέχουμε όλοι στο δημοψήφισμα της 18ης Μαΐου!

Κάλεσμα για να σώσουμε το Nερό μας!

Στη Θεσσαλονίκη συμμετέχουμε όλοι στο δημοψήφισμα της 18ης Μαΐου! 

 

Συμπολίτισσα, Συμπολίτη,

Η Κυβέρνηση  ετοιμάζεται να πουλήσει το νερό της Θεσσαλονίκης! 
Έχει ήδη ξεκινήσει ο διαγωνισμός από το ΤΑΙΠΕΔ για να πουληθεί το 51% της ΕΥΑΘ.

Το δώρο της Φύσης, το νερό, αντιμετωπίζεται σαν εμπόρευμα και χαρίζεται σε ιδιώτες. Ένα φυσικό και δημόσιο αγαθό θα γίνει ιδιωτικό μονοπώλιο.

Όπου εφαρμόστηκε η ιδιωτικοποίηση του νερού ΑΠΕΤΥΧΕ και οδήγησε σε:
• Υπέρογκη αύξηση των λογαριασμών ύδρευσης και αποχέτευσης.
• Εξάντληση των υδάτινων αποθεμάτων.
• Κακή συντήρηση των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης.
• Αύξηση των απωλειών νερού.
• Υποβάθμιση της ποιότητας του νερού και του περιβάλλοντος.

Η ΕΥΑΘ προσφέρεται στο βωμό του κέρδους των ιδιωτών. Την κοινωνική πολιτική μιας Δημόσιας ΕΥΑΘ, δεν πρόκειται να την εφαρμόσει καμιά ιδιωτική εταιρεία.
 

Σήμερα πολύ από εμάς αδυνατούμε να πληρώσουμε ακόμη και το νερό, τι θα συμβεί αύριο όταν έρθουν οι ιδιωτικές εταιρείες; Θα επιτρέψουμε να διακόψουν το νερό από νοσοκομεία, σχολεία και πάρκα;
• ΟΧΙ στην Ιδιωτικοποίηση του νερού.
• ΟΧΙ στην πώληση της ΕΥΑΘ.

Συνέχεια περί Ιδιωτικοποίησης του νερού

Ιδιωτικοποίηση του νερού στη Βρετανία

Η κοινή γνώμη, έρμαιο της πλύσης εγκεφάλου που υφίσταται από τα συγκεκριμένα δημοσιογραφικά κέντρα, από τα επιχειρηματικά συμφέροντα που τα κατέχουν και από τη διαπλοκή ανάμεσα σ’ αυτά και τους εκάστοτε κυβερνητικούς αξιωματούχους, έχει φτάσει να συγκατατίθεται σε μεγάλο βαθμό στο ξεπούλημα των δημοσίων επιχειρήσεων κοινής ωφελείας, εναρμονίζοντας, εν τη αφελεία της, το συμφέρον τους με το δικό της συμφέρον, στη ρότα του γνωστού ρητού: «Αφεντικά και δούλοι, ένα γινήκαμε ούλοι».

Το μαγικό τρίπτυχο που, εδώ και κάμποσες δεκαετίες εκμαιεύει τη συγκατάθεση είναι η πολυθρύλητη αποτελεσματικότητα του ιδιωτικού τομέα, η αγιοσύνη του σε σχέση με το σάπιο κράτος, οι χαμηλότερες τιμές που προσφέρει, και η αύξηση των θέσεων εργασίας.

Στη συγκεκριμένη φάση που βρισκόμαστε, υπερίπταται και ένα επιπλέον επιχείρημα, αυτό της εξόφλησης του δημοσίου χρέους, ότι δηλαδή, μέσω των ιδιωτικοποιήσεων, οι εισπράξεις, οι οποίες σύμφωνα με το μεσοπρόθεσμο, υπολογίζονται στην καλύτερη των περιπτώσεων σε 9.5 δις για την περίοδο 2012-2016, θα ελαφρύνουν σημαντικά ένα χρέος το οποίο, πάλι στην καλύτερη των περιπτώσεων και μέσα από ένα σωρό μεταφυσικές παραδοχές, θα ανέρχεται σε δυο ολοστρόγγυλα ΑΕΠ, και κοντά στα 400 δις.

Στα πλαίσια του σωτηριολογικού αυτού σεναρίου, μεταφέρθηκαν στο κελί μελλοθανάτων του ΤΑΙΠΕΔ και οι δυο εταιρίες ύδρευσης, ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, με τη μόνη επιπλέον δικαιολογία ότι αμφότερες οι επιχειρήσεις είναι κερδοφόρες, η μεν ΕΥΔΑΠ παρουσιάζοντας για το 2011 μετά από φόρους κέρδη ίσα με 12.18 εκ, αυξημένα κατά 53.53% σε σχέση με αυτά του πρώτου εξαμήνου, η δε ΕΥΑΘ παρουσιάζοντας κέρδη 15 εκ ευρώ, αυξημένα ομοίως κατά 69%.

Το νερό είναι δικό τους και δικό μας

[Προκειμένου να συνεισφέρουμε στη συζήτηση για τις «αποκρατικοποιήσεις» που αναζωπυρώθηκε λόγω της σημερινής ψηφοφορίας στη Βουλή, αναδημοσιεύουμε στο διαδίκτυο το εξής κείμενο, που είχε δημοσιευτεί στο 8ο τεύχος του UNFOLLOW:]

Το ιδιωτικό μοντέλο στην παροχή ύδρευσης έχει αποτύχει στις χώρες όπου έχει εφαρμοστεί: έφερε τη γιγάντωση του εμπορίου εμφιαλωμένου νερού, τη χειροτέρευση των παρεχόμενων υπηρεσιών και την τιμολογιακή αύξηση. Οι πόλεις που το εφάρμοσαν –ακόμη και στη Γαλλία και τη Γερμανία –το εγκαταλείπουν. Ωστόσο, η τρόικα και η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη επιμένει να το εφαρμόσει στην Ελλάδα. Γιατί;

του Κώστα Μαριόγλου 

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που ο διψασμένος περαστικός σταματούσε στη βρύση της πλατείας για να πιει νερό. Πάει καιρός από τότε που οι χαρούμενες φωνές των παιδιών αντιλαλούσαν τα καλοκαίρια στις γειτονιές γύρω απ’ τις δημόσιες βρύσες και ο νεροπόλεμος σηματοδοτούσε το τέλος της σχολικής χρονιά. Οι εποχές αυτές έχουν περάσει, ελπίζω όχι δίχως επιστροφή.
Δύο δεκαετίες πριν ξεκίνησε η ιδιωτικοποίηση των εταιρειών ύδρευσης και αποχέτευσης Αθηνών και Θεσσαλονίκης. 

Η εισαγωγή των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο χρηματιστήριο σηματοδότησε το τέλος εποχής του κοινωνικού αγαθού και την μετατροπή του σε εμπόρευμα. Έτσι έκανε την εμφάνισή του και στη χώρα μας το εμπόριο εμφιαλωμένου νερού και σήμερα είναι ένας πολύ επικερδής κλάδος για τις τοπικές αλλά και πολυεθνικές εταιρείες. Η ποιότητα του εμφιαλωμένου σε πολλές περιπτώσεις είναι σαφώς κατώτερη αυτής του δικτύου σε διάφορες περιοχές. Παρ’ όλα αυτά η μεθοδευμένη συκοφάντηση του νερού της βρύσης μας κάνει όλο και περισσότερους συμπολίτες μας να στρέφονται στο εμφιαλωμένο νερό.

Η διαφορά κόστους κτήσης είναι κάτι που δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση.

Το ιταλικό συνταγματικό δικαστήριο δικαιώνει το κίνημα κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού

Στις 20 Ιουλίου του 2012 το Ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο προστάτευσε τη φωνή των Ιταλών πολιτών, όπως αυτή εκφράστηκε μέσα από το δημοψήφισμα του Ιουνίου του 2011, ανακηρύσσοντας αντισυνταγματικό, και επομένως μη αποδεκτό, το άρθρο 4 του νομοθετικού διατάγματος 138 της  13ης Αυγούστου  2011, με το οποίο η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι αγνόησε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και επανεισήγαγε την ιδιωτικοποίηση των τοπικών δημόσιων υπηρεσιών ύδρευσης. Η απόφαση αυτή αποκλείει επίσης όλες τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων της κυβέρνησης Μόντι.