του Ρούντι Ρινάλντι
Η χρονιά που φεύγει ανέδειξε όρια, ισορροπίες, νέους συσχετισμούς, αλλά έφερε και το λαό στο προσκήνιο.
Η χρονιά που φεύγει ανέδειξε όρια, ισορροπίες, νέους συσχετισμούς, αλλά έφερε και το λαό στο προσκήνιο.
Το 2010, σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, ήταν μια κρίσιμη χρονιά που θα μείνει στη μνήμη όλων ως η χρονιά του Μνημονίου και του ΔΝΤ. Στην καθημερινή γλώσσα αρκετά πράγματα θα διευκρινίζονται με τους προσδιορισμούς «προ (ή μετά) ΔΝΤ» ή «προ (ή μετά) Μνημονίου» περίοδο.
Για παράδειγμα, το 2010 ήταν η πρώτη χρονιά που οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι δεν πήραν 13ο και 14ο μισθό αλλά ένα ευτελές επίδομα που δεν μπορεί να μπαλώσει καμιά από τις τεράστιες χασούρες.
Το 2010 ήταν η χρονιά της «θεραπείας-σοκ», του «πειράματος», όπου η ζωή μας υποβαθμίστηκε κατά 40% και η φτωχοποίηση ευρύτατων στρωμάτων προχώρησε με ορμητικούς ρυθμούς.
Το 2010 ήταν η χρονιά της «θεραπείας-σοκ», του «πειράματος», όπου η ζωή μας υποβαθμίστηκε κατά 40% και η φτωχοποίηση ευρύτατων στρωμάτων προχώρησε με ορμητικούς ρυθμούς.
