του Πέτρου Παπακωνσταντίνου
Μπορεί η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου να προκάλεσε προσωρινή ανακούφιση στους ιθύνοντες κύκλους της Ε.Ε., αλλά επί της ουσίας ελάχιστα πράγματα αλλάζει για την κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία θα συνεχίσει να συμπιέζεται στις Συμπληγάδες των ασφυκτικών, εξωτερικών πιέσεων και της εσωτερικής, κοινωνικής κατακραυγής. Η έκφραση «αγοράσαμε πολιτικό χρόνο», κερδίζει το βραβείο της πλέον διαδεδομένης κοινοτοπίας του καλοκαιριού, αποφεύγει όμως το ενοχλητικό, υπολανθάνον ερώτημα: πόσο χρόνο, σε τι τιμή και για να κάνουμε τι ακριβώς;
Επί του παρόντος, όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση κατέβαλε βαρύ πολιτικό τίμημα για να αγοράσει βραχύ πολιτικό χρόνο -ας πούμε, μέχρι το φθινόπωρο- έως ότου αντιμετωπίσει την επόμενη, ενδεχομένως οξύτερη κοινωνική κρίση και συρθεί σε εκλογές χωρίς βάσιμη ελπίδα επικράτησης.
Αυτά που ζήσαμε το τελευταίο τριήμερο υπερβαίνουν τις δυσάρεστες, πλην συνήθεις εκδηλώσεις υπερβάλλοντος αστυνομικού ζήλου στην καταστολή διαδηλώσεων. Με αφορμή τη δράση δεκάδων κουκουλοφόρων (εντός ή εκτός εισαγωγικών) και με την καταγεγραμμένη από τις κάμερες συντροφική συνύπαρξη περίεργων λοστοφόρων, οι οποίοι φυγαδεύτηκαν στη… Βουλή (!), τα ΜΑΤ ξυλοκόπησαν αδιακρίτως ειρηνικούς διαδηλωτές και μετέτρεψαν επί ώρες το κέντρο της Αθήνας σε θάλαμο ασφυξιογόνων αερίων.
