Οι άρρητες επιδιώξεις του γερμανικού σχεδίου

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

(Από την "Καθημερινή", 18.2.2011)

Οι λεονταρισμοί της ελληνικής κυβέρνησης με την τρόικα παραπέμπουν στον ήρωα του Μπρεχτ, ο οποίος, αν και έχει βουτηχτεί μέχρι τον λαιμό στο βούρκο, πασχίζει να κρατήσει τη χωρίστρα του στη θέση της. Είναι πασιφανές ότι η διαφωνία δεν αφορούσε την ουσία του ζητήματος, αλλά αποκλειστικά το ποιος όφειλε να ανακοινώσει την προαποφασισμένη εκποίηση -κατ’ ευφημισμόν «αξιοποίηση» - της κτηματικής περιουσίας του Δημοσίου σήμερα, του ορυκτού πλούτου και των ενεργειακών πηγών της χώρας αύριο.

Ξαναγράφουν το (4ο) Μνημόνιο

του Α. Πετρόπουλου

Τριπλή παρέμβαση, σε μισθούς, εργασιακά δικαιώματα και ασφαλιστικό, δρομολογούν μέχρι την άνοιξη κυβέρνηση και τρόικα ενόψει επιμήκυνσης του δανείου των 110 δισ. ευρώ ή επαναγοράς του δημόσιου χρέους. Οι νέες επώδυνες αλλαγές, που θα αφορούν περίπου 8 εκατομμύρια Έλληνες, δηλαδή το σύνολο των εργαζομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, αλλά και τους ήδη συνταξιούχους, εντάσσονται στο "σύμφωνο ανταγωνιστικότητας" που προωθεί η τρόικα και το οποίο θα αποτελέσει μέρος του νέου "ευρωπαϊκού συντάγματος" που διαμορφώνει η Γερμανία.

Έτσι 9 μόλις μήνες μετά την επιβολή του Μνημονίου, που συνοδεύτηκε από την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού (στον δημόσιο τομέα) και των αντίστοιχων συντάξεων, δρομολόγησε τη δραστική περικοπή των συντάξιμων αποδοχών (από το 2015) κυβέρνηση και τρόικα δρομολογούν, μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα επικαλούμενες τη βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας, μείωση των αμοιβών στο δημόσιο τομέα μέσω της καθιέρωσης νέου μισθολογίου και με ταυτόχρονη αύξηση των ωρών εργασίας, αλλά και μείωση σε πρώτη φάση των επικουρικών συντάξεων (20% έως 40%).