Μένουμε όρθιοι.

Άρθρο για τους πολίτες της Ελλάδας φιλοξενεί η γαλλική εφημερίδα Liberation, η οποία μάλιστα μιλά για μία ευκαιρία για τη χώρα μας τονίζοντας ότι «αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, αν και δραματικό, δεν είναι μια καταστροφή. Είναι επίσης μια ευκαιρία».

«Ο Έλληνας δεν χορεύει και δε θα χορέψει ποτέ στο ένα πόδι, ούτε θα σκύψει δουλικά, ανεξάρτητα από τα καθεστώτα που θέλουν να του επιβάλλουν. Χορεύει με τα χέρια του, σαν να θέλει να πετάξει προς τα αστέρια. Γράφει στους τοίχους αυτό που θα του άρεσε να διαβάσει κάπου αλλού. Καίει μια τράπεζα όταν δεν του αφήνουν πλέον την πολυτέλεια να ψήσει στην παραδοσιακή του ψησταριά. Ο Έλληνας είναι τόσο ζωντανός, όσο η ιδεολογία της απειλής θανάσιμη. Και ο Έλληνας αν και χτυπημένος μέχρι θανάτου, στο τέλος πάντα σηκώνεται», λέει η εφημερίδα.

«Δεν πληρώνω-δεν πληρώνω» λένε για το ελληνικό χρέος ευρωπαίοι οικονομολόγοι!

Αδυναμία αποπληρωμής του ελληνικού χρέους διαπιστώνουν οικονομολόγοι στο BBC!

Μόνο η κυβέρνηση ληστεύει το λαό για να πληρώνει πιστωτές, χωρίς διέξοδο!

Έχουμε τονίσει άπειρες φορές  και με όλες τις ευκαιρίες ότι το δημόσιο χρέος δεν είναι χρέος του ελληνικού λαού αλλά χρέος που φόρτωσε στη χώρα μια πολιτική και οικονομική ελίτ.

Το αβίαστο συμπέρασμα είναι ότι ο ελληνικός λαός θα έπρεπε να αμφισβητήσει  την αποπληρωμή του χρέους. Με δυο λόγια θα έπρεπε να διεκδικήσει τη διαγραφή του χρέους.

Λαϊκός ξεσηκωμός σήμερα στην Αθήνα

Παλλαϊκή πορεία προς το Σύνταγμα. Συγκέντρωση στο Μουσείο
 

Ο καθένας από εμάς βρίσκεται αντιμέτωπος με την αντιδραστικότερη επίθεση των τελευταίων δεκαετιών. 

Αν δεν τους σταματήσουμε η επίθεση της κυβέρνησης και των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων, της ΕΕ και του ΔΝΤ δεν θα έχει τέλος. 

Είναι απόλυτη ταξική επιλογή αλλά και μονόδρομος για τη διέξοδο του κεφαλαίου από την κρίση. Για τα κέρδη, το ευρώ και τους τοκογλύφους θυσιάζουν εκατομμύρια εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη, εντείνουν τους ρυθμούς εκμετάλλευσης. 

Γι’ αυτό φέρνουν το νέο αντιδραστικό Σύμφωνο Σταθερότητας στην ΕΕ (στα πρότυπα του προγράμματος Μέρκελ -Σαρκοζί) με διαρκή λιτότητα, σύνδεση μισθών με την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, αυξήσεις ορίων συνταξιοδότησης, πανευρωπαϊκό ελάχιστο όριο ελλειμμάτων δηλ. σχεδόν μηδενισμό των δημόσιων παροχών!