Νέα περίοδος

του Απόστολου Αποστολόπουλου

Άρχισε νέα περίοδος. Η μεταβατική κυβέρνηση είναι η γέφυρα από την παλιά στη νέα περίοδο, ανεξάρτητα από το πρόσωπο του πρωθυπουργού, την ποιότητα και τη διάρκειά της. Η κυβερνώσα, διακομματικά, ελίτ, βυθίστηκε στην ανυποληψία παρασέρνοντας και τη χώρα στον κατήφορο. Η μεταπολίτευση βασίστηκε στην εναλλαγή δυο κομμάτων στην εξουσία και στην ισότιμη ένταξη της χώρας στην ευρωπαϊκή κοινότητα. Και οι δυο αυτοί πυλώνες κατάρρευσαν με ανυπόληπτο τρόπο.
 

Αρχίζει νέα περίοδος πολυκομματικών κυβερνήσεων με χαρακτηριστικό την υποτελή εξάρτησή τους από τα ηγετικά κέντρα της ΕΕ και των ΗΠΑ. Η περίοδος αυτή θα είναι μακρά. Εκτός αν συμβούν, αιφνιδίως αλλά όχι απροσδόκητα, θεμελιώδεις ανατροπές σε ευρωπαϊκό, αν όχι σε παγκόσμιο επίπεδο, που θα συμπαρασύρουν και τη χώρα μας.

Οι άταφοι νεκροί

Αριστερά και Δεξιά, άταφοι νεκροί την εποχή της παγκοσμιοποίησης

του Απ. Αποστολόπουλου

Η συναίνεση-η τυπική και δημοσίως ομολογημένη συναίνεση- θυσιάστηκε στην Ελλάδα προκειμένου να εφαρμοστεί το Μνημόνιο. Αυτό είναι η ύπατη προτεραιότητα για τις Βρυξέλλες.
 

Τα Μνημόνια Ι και ΙΙ χωρίζουν, αδιόρατα αλλά σαφώς, την ελληνική κοινωνία σε όσους τα υποστηρίζουν και σε εκείνους που αντιτάσσονται, παρατηρεί, εύστοχα, ο Ν. Γ. Ξυδάκης (Καθημερινή). 

Ενώ ο Π. Παπακωνσταντίνου (στην ίδια εφημερίδα) παραθέτει κείμενο του Διευθυντή της Monde Diplomatique Σερζ Αλιμί, ότι «όποιος καυτηριάζει τα προνόμια της ολιγαρχίας, την αυξανόμενη αισχροκέρδεια των ηγετικών τάξεων, την απελευθέρωση των αγορών, καταγγέλλεται ως λαϊκιστής». 

Τα παπαγαλάκια δεν μιλούν μόνο ελληνικά, φλυαρούν σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες. 

Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, συμβαίνει, πανομοιότυπα, παντού στη Δύση.