Της Αριάδνης Αλαβάνου.
Διαβάζουμε στο Ριζοσπάστη (22/10) μια καταιγιστική κριτική για τη θέση της Ελεύθερης Αττικής (αντίσταση στο Μνημόνιο, στα τελεσίγραφα της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, στις αντεργατικές πολιτικές) ως θέση διαχειριστική, που δεν «συγκρούεται με τη στρατηγική του κεφαλαίου».
Κατά τη γνώμη του, δεν συγκρούεται με τη στρατηγική του κεφαλαίου η μη φορολόγηση των εργαζομένων, η φορολόγηση των τραπεζών, η μη μεταφορά πόρων στις μνημονιακές δεσμεύσεις, η υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων, η καταπολέμηση της ανεργίας κ.ο.κ. Ταυτόχρονα διαβάζουμε στην ίδια εφημερίδα πρωτοσέλιδο:«Το περιφερειακό συμβούλιο πρέπει να ξεκινήσει με κριτική και αντίσταση στον πανελλαδικό σχεδιασμό για τη χρήση γης και τις πόλεις και με αφετηρία αυτή να δείξει τον άλλο δρόμο για την Αττική» (συνέντευξη Α. Παπαρήγα , 30/9). Και επίσης στην ίδια συνέντευξη: «Ο περιφερειάρχης ο δήμαρχος εκτός από το να διεκδικεί πρέπει και να διοικεί, να διοικεί διεκδικώντας. … Δεν θα κάνει μόνο συλλαλητήρια».