Νέα πεδία «πολέμου» στην Ευρωζώνη

Στα χαρακώματα οι… αλληλέγγυοι εταίροι για το τραπεζικό απόρρητο, το κούρεμα των καταθέσεων, τον φορολογικό και μισθολογικό ανταγωνισμό του Γιάννη Κιμπουρόπουλου Ο «πόλεμος» είναι η βασική συνθήκη ύπαρξης της Ευρωζώνης από καταβολής της. Όλες οι συμφωνίες που τη συνθέτουν θεσμικά δεν είναι παρά «συνθήκες ειρήνης» στις οποίες καταλήγουν οι εταίροι έπειτα από οξύτατες αναμετρήσεις. Γι’ αυτό άλλωστε η Ευρωζώνη, παρά τις διακηρύξεις περί εταιρικής αλληλεγγύης, εξελίσσεται σε τοπίο μετά τη μάχη, με νικητές και ηττημένους. Ποιος έχει αμφιβολία ότι στα 12 χρόνια ύπαρξης του ευρώ η Γερμανία είναι ο θριαμβευτής μιας αναμέτρησης, περιστοιχιζόμενη από λίγους αλώβητους συμμάχους και πολλούς κατατροπωμένους εχθρούς; Έστω κι αν το μέτρο διάκρισης νικητών και ηττημένων είναι τα πλεονάσματα των μεν και τα ελλείμματα των δε.   Από τη στιγμή που ξέσπασε η κυπριακή κρίση, στην Ευρωζώνη άνοιξαν τρία νέα μέτωπα πολέμου όλων εναντίον όλων. Περιττό να πούμε ότι και πάλι η γερμανική ηγεσία ήρξατο χειρών αδίκων, με την υποστήριξη των λίγων της συμμαχίας ΑΑΑ, δηλαδή των χωρών με άριστη πιστοληπτική αξιολόγηση.  Τραπεζική ένωση    Το πρώτο και κύριο μέτωπο είναι η τραπεζική ένωση.

Ελλάδα: Η Χωματερή της κρίσης της Ευρωζώνης

Η ευρωπαϊκή ελίτ, ενώ προεξοφλεί αποτυχία του νέου Μνημονίου και βύθιση σε μακρόχρονη ύφεση, επιμένει στη μετατροπή της Ελλάδας σε αποικία πιστωτών με πολίτες χωρίς δικαιώματα.

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Τι σχέση έχουν οι αισθητικοί, οι τουριστικοί ξεναγοί και τα διαιτολογικά κέντρα με το νέο δάνειο και το νέο Μνημόνιο που δένουν χειροπόδαρα την Ελλάδα για δεκαετίες; Μη βιαστείτε να πείτε «καμιά απολύτως». Η απελευθέρωση αυτών των επαγγελμάτων και δραστηριοτήτων έχει ενταχθεί στις περίπου 40 προαπαιτούμενες δράσεις που η ψήφιση και άμεση εφαρμογή τους θα κρίνει την εκταμίευση του νέου δανείου των 130 δισ. ευρώ. 

Ο παραλογισμός των απαιτήσεων που οι πιστωτές προβάλλουν στο νέο Μνημόνιο ή και πέραν αυτού, έκανε ακόμη και τους εξ ορισμού φιλελεύθερους Financial Times να παρομοιάσουν τις προωθούμενες «μεταρρυθμίσεις» με μέτρα οικοδόμησης κράτους εκ του μηδενός-ενός κράτους-υβρίδιου, θα προσθέταμε εμείς-και πολλούς άλλους, εξίσου φιλελεύθερους αναλυτές να αναρωτηθούν: μήπως το πρόγραμμα «αναμόρφωσης» της Ελλάδας φτιάχνεται ακριβώς για να αποτύχει;

Ένα υπερόπλο στις πλατείες

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Όταν ο Ομπάμα εκφράζει ενδιαφέρον για τη διαχείριση της «ελληνικής κρίσης», δεν το κάνει από συμπάθεια. Κι όταν η Μέρκελ πείθει τους Γερμανούς βουλευτές να εγκρίνουν νέο πακέτο «διάσωσης» της Ελλάδος, δεν το κάνει από οίκτο. 

Ο φόβος είναι το στοιχείο που συνδέει την αγωνία τους. Ο κόσμος που έχουν οικοδομήσει αυτοί και οι ομόλογοί τους είναι ένας πύργος από τραπουλόχαρτα. Και μπορεί η Ελλάδα να είναι στον πάτο του, αλλά η «πτώση» της θα τον γκρεμίσει ολόκληρο.

Η ελληνική κρίση είναι το σύμπτωμα ενός θανάσιμου συστημικού κινδύνου. Η φούσκα του παγκόσμιου χρέους, που τροφοδοτείται με τη συνεχή εκχώρηση εξουσιών από τους πολιτικούς στη χρηματοπιστωτική δικτατορία, έχει φτάσει στο όριο… σκασμού. 

Το New Deal της εθελοδουλίας

Οι ευρωκράτες συμφωνούν να «ξανασώσουν» την Ελλάδα κυρίως με... δικά της λεφτά 

Το τίμημα της καταβαράθρωσης στη λιτότητα, την ύφεση και του ακρωτηριασμού της κρατικής κυριαρχίας.

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου.

Στο εξής, οι σημαντικότερες αποφάσεις για την Ελλάδα θα λαμβάνονται όσο γίνεται πιο μακριά απ’ αυτήν. Η περιοχή πέριξ Βουλής και Συντάγματος, όπου και οι έδρες βασικών υπουργείων στα οποία διαπραγματεύεται η τρόικα, είναι πλέον διακεκαυμένη ζώνη. 

Στα παραλειπόμενα της «ελληνικής τραγωδίας» θα γραφεί μεταξύ άλλων ότι οι τεχνοκράτες της τρόικας και υπουργοί - εντολοδόχοι τους αναζητούσαν πολλές φορές ένα ασφαλές σημείο, μακριά από την οργή της κοινωνίας, για να κόψουν και να ράψουν το νέο Μνημόνιο. 

Τα έδωσαν όλα και έμειναν στον άσο...

του Γ. Κιμπουρόπουλου

Μια τρίχα χωρίζει το τραγικό από το γελοίο. Η αντίδραση της κυβέρνησης στον πόλεμο σεναρίων για επικείμενη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, με το αίτημα προς την εισαγγελία να αναζητηθούν τυχόν ποινικές ευθύνες όσων μεταδίδουν «κακόβουλα email» φλερτάρει με το γελοίο, αν και αποτελεί πλευρά μια πολιτικής με τραγικά για τη χώρα και την κοινωνία αποτελέσματα. 

Κι αν το γελοίο ενισχύεται από την απόπειρα ποινικοποίησης της αναφοράς στα αυτονόητα, το τραγικό αναδύεται από το γεγονός ότι ενώ η κυβέρνηση, με το περίφημο μεσοπρόθεσμο οικονομικό πρόγραμμα 2012 που ανακοίνωσε την περασμένη Παρασκευή, δίνει όλη τη χώρα βορά στις αγορές, μένει και πάλι στον άσο: οι αγορές σαρκάζουν το πρόγραμμα στέλνοντας τα spreads… στον θεό. Ιστορικό ρεκόρ και οι 1170 μονάδες βάσης (20/4)…