Απάντηση στον Πάγκαλο

Από τον Π. Παπανικολάου λάβαμε σήμερα το παρακάτω : 

Προς Γραφείο κ. Πάγκαλου         

Αγαπητές Κυρίες, Αγαπητοί Κύριοι,

Με έκπληξη και οργή διαπίστωσα πως στην ηλεκτρονική μου αλληλογραφία σήμερα υπάρχει διαφημιστικό μήνυμα από εσάς που αφορά βιβλία του κ. Θ. Πάγκαλου μεταξύ των οποίων και το τιτλοφορούμενο «τα φάγαμε όλοι μαζί».

Επειδή σήμερα είδα το νέο μισθολογικό μηχανογραφικό μου – είμαι γιατρός του ΕΣΥ, Επιμελητής Α΄, Νευροχειρουργός 23 χρόνια μετά το πτυχίο, με δύο παιδιά, και από δω και πέρα θα παίρνω 1394 ευρώ καθαρά τον μήνα, 60 % μείωση συνολικών αποδοχών σε σχέση με πριν τρία χρόνια.

Επειδή καθημερινά βιώνω την αγωνία των ανασφάλιστων συνανθρώπων μας που ΤΡΕΜΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ της αρρώστιας γιατί φοβούνται πως θα μείνουν αβοήθητοι σαν το σκυλί στο αμπέλι.

Επειδή βιώνω την αγανάκτηση των ασφαλισμένων που αναγκάζονται να πληρώνουν  συμμετοχές – χαράτσια για φάρμακα, εξετάσεις, νοσηλεία ενώ από την άλλη εξαναγκάζονται να καταβάλλουν υπέρογκους φόρους και ασφαλιστικές εισφορές.

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα της Αριστεράς

Βαρίδια από το παρελθόν που ταλαιπωρούν την ρεφορμιστική αριστερά, με αντανάκλαση και στην αντικαπιταλιστική πτέρυγα, σε μια εποχή «ή του ύψους ή του βάθους» όπως η σημερινή που μπορεί να οδηγήσει γρήγορα είτε σε επαναστατική ρωγμή ή σε στρατηγική ήττα.

του Πάνου Παπανικολάου

1) Η κοινοβουλευτική αποχαύνωση.

Την ίδια στιγμή που καταρρέουν με εκκωφαντικό τρόπο στα μάτια της κοινωνικής πλειοψηφίας όλα τα στερεότυπα και τα ιδεολογήματα του αστικού κοινοβουλευτισμού, η αριστερά όχι μόνο δεν κάνει το αποφασιστικό βήμα από εργατική – επαναστατική σκοπιά, δηλαδή να κάνει μαζικό αίτημα πάλης την ανατροπή του σάπιου πολιτεύματος και την αντικατάστασή του από θεσμούς άμεσης εργατικής δημοκρατίας, αλλά αντίθετα το … «υπερασπίζεται» ενάντια στην «υποβάθμισή» του από τις «μνημονιακές κυβερνήσεις» !. Και αυτό σε μια περίοδο που από την μία η σήψη του αστικού κοινοβουλευτισμού αλλά και ο ταξικός του χαρακτήρας βγαίνουν στην επιφάνεια με αποκαλυπτικό τρόπο (σκάνδαλα, χρηματισμός, λίστες κλπ) ενώ από την άλλη στο λαϊκό κίνημα ωριμάζει η προοπτική της άμεσης δημοκρατίας (π.χ. λαϊκές συνελεύσεις στο Σύνταγμα και γενικά στις πλατείες). Έτσι, η αριστερά αντί να αποτελεί την συγκροτημένη, ταξική, ριζοσπαστική πτέρυγα του λαϊκού αντικοινοβουλευτικού αισθήματος, φαντάζει σαν μέρος του πολιτικού συστήματος αφήνοντας ανοικτό το πεδίο στην συντηρητική και ακροδεξιά προπαγάνδα.