της Χλόης ΠετρίδουΟι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δεκεμβρίου αντικατοπτρίζουν την ολική έλλειψη αυτοπεποίθησης των ηγετών της Ε.Ε. ότι μπορούν να περάσουν τις αντιδραστικές τους θέσεις δια της ενδεδειγμένης οδού, δηλαδή αναθεώρηση των Συνθηκών και εθνική επικύρωση. Έτσι κατέληξαν στη λύση της διακυβερνητικής συμφωνίας η οποία περιπλέκει ακόμα περισσότερο το νομικό τοπίο στην Ε.Ε. και προδιαγράφει νέες παραβιάσεις της ξεφτισμένης ευρωπαϊκής νομιμότητας. Με αφορμή τα αποτελέσματα της Συνόδου, επιχειρείται εδώ μια επιλεκτική αναδρομή στα περιστατικά καταπάτησης της νομιμότητας, τόσο σε επίπεδο Ε.Ε. όσο και σε ελληνικό επίπεδο, εν όψει της κρίσης.
Tα «πάθη» της αρχής της νομιμότητας
Πολλά ακούγονται τελευταία για την κατάλυση της δημοκρατίας με τη δικαιολογία της κρίσης, αλλά λιγότερα για τα «πάθη» της αρχής της νομιμότητας. Η τελευταία, ως συνιστώσα του κράτους δικαίου, στοχεύει στην πλαισίωση της πολιτικής εξουσίας και στην αποτροπή αυθαιρεσιών της με βάση το δίκαιο, το οποίο με τη σειρά του εκφράζει βέβαια συγκεκριμένους κοινωνικούς συσχετισμούς.
