Ο πολιτικός στόχος πρέπει και να διακηρυχτεί και να υπηρετηθεί: Αποφασιστική πρωτοπόρα συμβολή του φοιτητικού κινήματος στην παλλαϊκή πανεργατική εξέγερση για την ανατροπή του κοινωνικού κανιβαλισμού της ελληνικής και διεθνούς κεφαλαιοκρατίας σε βάρος της εργαζόμενης πλειοψηφίας. του Σήφη Καυκαλά
Από τις πρώτες μέρες κιόλας των μέτρων του «Μνημονίου 1», υπήρχαν πολλοί εργαζόμενοι –ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα- φουρκισμένοι και αδύναμοι, που μουρμούριζαν: «μακάρι να βγει η νεολαία στο δρόμο να τα κάνει όλα άνω κάτω».
Αποφυγή ευθυνών και μετάθεση ρόλων; Εύκολη κουβέντα. Κάπου βαθύτερα πατάει αυτή η σκέψη.
Ο Δεκέμβρης του 2008 με την εξέγερση που τρόμαξε την εξουσία, είναι κοντινός χρονικά στη μεγάλη κρίση που ξέσπασε και αυτό παίζει ρόλο.
Η αριστερά, ιδιαίτερα η αντικαπιταλιστική και κομμουνιστική, έχει ισχυρότατη παρουσία ειδικά στη σπουδάζουσα νεολαία και αυτό μετράει.
Κυρίως όμως είναι η ιστορική πολιτική παράδοση αυτής της χώρας, που θέλει τη νεολαία της να συμβάλει καθοριστικά σε τομές και άλματα του λαϊκού κινήματος.
