Η Παιδεία σε περίοδο καπιταλιστικής κρίσης

Κώστας Λαπαβίτσας: Η Παιδεία σε περίοδο καπιταλιστικής κρίσης
*Στις ερωτήσεις, ο Αντώνης Γαλανόπουλος

Η ανακοίνωση της λίστας των υποψηφίων για τα εξωτερικά μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης του Πανεπιστημίου Κρήτης προκάλεσε έκπληξη σε αρκετούς. Ανάμεσα στους 27 υποψηφίους συγκαταλεγόταν και ο κ. Κώστας Λαπαβίτσας, καθηγητής οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Μελετών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. 

Αυτή η απροσδόκητη -για κάποιους- υποψηφιότητα στάθηκε αφορμή για την συνέντευξη που ακολουθεί.  Ο κ. Λαπαβίτσας συμμετέχει ενεργά στον δημόσιο διάλογο σε εθνικό κι ευρωπαϊκό επίπεδο σχετικά με την τρέχουσα οικονομική κρίση. 

Αρθρογραφεί συστηματικά στον ευρωπαϊκό τύπο (Guardian) και οι απόψεις του συνθέτουν έναν ιδιαίτερα διακριτό ιδεολογικό πόλο. 

Αν και ο πειρασμός να μιλήσουμε με τον γνωστό καθηγητή οικονομικών για την κρίση και την πολιτική επικαιρότητα  ήταν μεγάλος, αποφασίσαμε να περιορίσουμε τη συζήτησή μας σε αμιγώς εκπαιδευτικά και πανεπιστημιακά ζητήματα.  Αυτή ακριβώς είναι και η ιδιαιτερότητα της συνέντευξής μας καθώς είναι μια από τις λίγες στιγμές που ο Κώστας Λαπαβίτσας μιλά για την Παιδεία.

Εδώ Πολυτεχνείο 2011: «…για να γίνουν τα σκοτάδια φως…»

Ο πολιτικός στόχος πρέπει και να διακηρυχτεί και να υπηρετηθεί: Αποφασιστική πρωτοπόρα συμβολή του φοιτητικού κινήματος στην παλλαϊκή πανεργατική εξέγερση για την ανατροπή του κοινωνικού κανιβαλισμού της ελληνικής και διεθνούς κεφαλαιοκρατίας σε βάρος της εργαζόμενης πλειοψηφίας.     

του Σήφη Καυκαλά

Από τις πρώτες μέρες κιόλας των μέτρων του «Μνημονίου 1», υπήρχαν πολλοί εργαζόμενοι –ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα- φουρκισμένοι και αδύναμοι, που μουρμούριζαν: «μακάρι να βγει η νεολαία στο δρόμο να τα κάνει όλα άνω κάτω».

Αποφυγή ευθυνών και μετάθεση ρόλων; Εύκολη κουβέντα. Κάπου βαθύτερα πατάει αυτή η σκέψη.
Ο Δεκέμβρης του 2008 με την εξέγερση που τρόμαξε την εξουσία, είναι κοντινός χρονικά στη μεγάλη κρίση που ξέσπασε και αυτό παίζει ρόλο.
Η αριστερά, ιδιαίτερα η αντικαπιταλιστική και κομμουνιστική, έχει ισχυρότατη παρουσία ειδικά στη σπουδάζουσα νεολαία και αυτό μετράει. 
Κυρίως όμως είναι η ιστορική πολιτική παράδοση αυτής της χώρας, που θέλει τη νεολαία της να συμβάλει καθοριστικά σε τομές και άλματα του λαϊκού κινήματος.

Η επόμενη μέρα του φοιτητικού κινήματος

Πέντε χρόνια από τον Μάη ’06-‘07

Δημοκρατικός συντονισμός των συνελεύσεων, όχι μια νέα γραφειοκρατία

του Θάνου Ανδρίτσου

Σήμερα Τετάρτη 18 του Μάη διεξάγονται οι φοιτητικές εκλογές. 

Ακριβώς πέντε χρόνια πριν, την ίδια μέρα πορείες με χιλιάδες φοιτητές έλαβαν χώρα σε όλες τις μεγάλες πόλεις. 

Ημέρα Πέμπτη, το εβδομαδιαίο ...ραντεβού με τους ταραξίες, όπως το χαρακτήρισε ο πρώην πρωθυπουργός, που για ένα ολόκληρο χρόνο αναμετρήθηκε με ένα φοιτητικό και εκπαιδευτικό κίνημα, που καθόρισε μια νέα γενιά αγωνιστών, τράνταξε την κοινωνία, γέννησε ξανά τις παραστάσεις της συλλογικότητας και της πάλης διαρκείας και κυοφόρησε σημαντικούς μετασχηματισμούς για το κίνημα και την Αριστερά. 

Πισώπλατο χτύπημα

του Γιώργου Ρούση
 

Εδώ και λίγες Κυριακές είχα σχολιάσει τη στάση του ΚΚΕ στα πανεπιστήμια, υποστηρίζοντας ότι φέρει βαρύτατες ευθύνες για το γεγονός ότι δεν κουνιέται φύλλο, τη στιγμή που βρισκόμαστε απέναντι στην κορύφωση της επίθεσης κατά του δημοσίου πανεπιστημίου.

Την προηγούμενη Κυριακή δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη» μια σχετική ανακοίνωση της ΚΝΕ δίχως μάλιστα, περιέργως, να προσδιορίζεται ποιο όργανό της την εξέδωσε. Η ανακοίνωση αυτή αποτελεί ένα βαρυσήμαντο κείμενο ιστορικής σημασίας για το ίδιο το ΚΚΕ και την αριστερά γενικότερα.

Πόλεμος στα λόγια, παράδοση άνευ όρων στην πράξη

του Γιώργου Ρούση

Καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου 

Την ημέρα που ψηφίστηκε το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, η γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ δήλωνε ότι από αύριο αρχίζει ο πόλεμος.

Απολύτως εύστοχη δήλωση, μια που απέναντι τόσο σε αυτό το νομοσχέδιο όσο και στα υπόλοιπα νομοθετικά, αλλά και άλλα μέτρα της κυβέρνησης, που πλήττουν βάναυσα τα λαϊκά δικαιώματα, τις ελευθερίες και το επίπεδο ζωής του λαού, δεν υπάρχει άλλη διέξοδος από τον ταξικό πόλεμο, την ταξική πάλη.