της Σοφίας Φιλιππίδου
Γυρίζει μόνος στα χέρια του κλαδί από ελιά γεμάτος πόνο
χάνεται στα δειλινά αισθάνεται πως όλα χάθηκαν. Μην του μιλάτε, είναι άνεργος
τα χέρια στις τσέπες του σαν δυο χειροβομβίδες. (...) Νίκος Καρούζος
Αφορμή για να ανατρέξω σ' αυτούς τους στίχους στάθηκε η φωτογραφία με τα σηκωμένα χέρια προς τη σακούλα με τα πορτοκάλια.
Η φωτογραφία έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της «Guardian» σαν «φωτογραφία της ημέρας» με την εξής λεζάντα: «Αθηναίοι προσπαθούν να πάρουν μια σακούλα με πορτοκάλια κατά τη διάρκεια δωρεάν διανομής φρούτων και λαχανικών από αγρότες έξω από το υπουργείο Γεωργίας».
Κάποιοι στο Διαδίκτυο τη σχολίασαν δυσμενώς, λέγοντας ότι αυτά βλέπουν οι ξένοι και δεν έρχονται στην Ελλάδα! Υποψιάζομαι πως, κατά την άποψή τους, οι ξένοι θέλουν να βλέπουν χέρια που χειροκροτούν τα θερινά Επιδαύρια, χέρια που πηγαινοέρχονται ρυθμικά δίδοντας το τέμπο στις συναυλίες, έστω χέρια πιστών που ικετεύουν τη Μεγαλόχαρη, αλλά εννοείται πως «λογοκρίνουμε» χέρια σε γροθιά ή χέρια που κρατάνε πέτρες!