Οι «Σκουριές» της Χιλής

Πρώτη συμβολική νίκη για τους ιθαγενείς και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις της Χιλής θεωρείται η απόφαση δικαστηρίου του Σαντιάγο που διέταξε να αναβληθεί η κατασκευή χρυσωρυχείου στην Πάσκουα Λάμα, κοντά στα σύνορα με την Αργεντινή. Εάν δημιουργηθεί θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα ορυχεία χρυσού στον κόσμο.

Οι αντιδράσεις ιθαγενών και περιβαλλοντικών οργανώσεων ξεκίνησαν από το 2009 όταν έγινε γνωστό ότι η καναδική εταιρεία Barrick Gold, η μεγαλύτερη παραγωγός χρυσού στον κόσμο, ήθελε να κατασκευάσει το χρυσωρυχείο στην Πάσκουα Λάμα ώστε να ξεκινήσει η παραγωγή το πρώτο εξάμηνο του 2014.

Ωστόσο, η ανησυχία ότι θα προκληθεί ανυπολόγιστη καταστροφή στον ποταμό που διασχίζει την περιοχή και στο ευρύτερο οικοσύστημα οδήγησαν τους κατοίκους να προσφύγουν στα δικαστήρια και να πετύχουν αναβολή του έργου έως ότου μελετήσει διεξοδικά το δικαστήριο τους φακέλους που έχουν κατατεθεί.

Πωλείται Ζωή

Πωλούνται δικαιώματα νερού, ισόβια στον ποταμό Τολτέν  

Τοποθεσία: 1 χιλιόμετρο από την Βιγιαρίκα, Χιλή  

Ποσότητα: 3.000 λίτρα το δευτερόλεπτοΤύπος: Για κατανάλωση Τιμή: 634.000 Ευρώ

Δημοσιευμένη διαφήμιση σε ΜΜΕ της Χιλής

Όλα τα νερά της Χιλής εκτός από τη θάλασσα, έχουν «κοπεί» σε μερίδια που ονομάζονται «δικαιώματα νερού». Τα «δικαιώματα νερού» είναι τίτλοι ιδιοκτησίας ισόβιοι, ξέχωροι από τη γη και έχουν εμπορική αξία, όπως ακριβώς ένα σπίτι, ή ένα κτήμα. Μπορείς να το νοικιάσεις, να το χρησιμοποιήσεις,  ή να το κρατήσεις χωρίς να το κάνεις τίποτα περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή, για να το πουλήσεις ακριβά.

Στη χώρα, που θεωρείται πρωτοπόρος στις εφαρμογές του νεοφιλελευθερισμού και των ιδιωτικοποιήσεων, όλα τα νερά πωλούνται. Ποτάμια, λίμνες και υπόγεια ύδατα καταλήγουν σε ιδιώτες, σε επιχειρήσεις και κερδοσκόπους που θεωρούν το νερό επένδυση με σκοπό το κέρδος. Στη Χιλή το νερό δεν θεωρείται πια αναφαίρετο δικαίωμα, αλλά εμπορεύσιμο προϊόν. Με άλλα λόγια αυτό σημαίνει, πως αν είσαι αγρότης δεν μπορείς να ποτίσεις το χωράφι σου ακόμα και αν αυτό βρίσκεται στις όχθες του ποταμού διότι το ποτάμι μπορεί να ανήκει σε άλλους. Αντιστοίχως, δεν μπορείς να πάρεις νερό αν δεν έχεις «δικαίωμα» και συλλαμβάνεσαι αν πιαστείς επ' αυτοφώρω.

H Ναόμι Κλάιν και ο Γιόταμ Μάρομ συζητούν για το Occupy Wall Street

Ναόμι Κλέιν, Γιόταμ Μάρομ: Γιατί τώρα; Ποια είναι η συνέχεια; 

N.K: Ένα από τα πιο μυστηριώδη πράγματα σχετικά με τη στιγμή που εκδηλώθηκε αυτό το κίνημα είναι «γιατί τώρα;». Οι άνθρωποι έχουν αντιπαλέψει τα μέτρα λιτότητας και τις τράπεζες αυτά τα τελευταία χρόνια, έχοντας ως βασική ανάλυση το «δεν θα πληρώσουμε εμείς για την κρίση σας». Αλλά τουλάχιστον στις ΗΠΑ, η ανάλυση αυτή δεν φαινόταν να έχει συνεπάρει μαζικά ακροατήρια. Υπήρχαν πορείες, υπήρχαν πολιτικά σχέδια και διαμαρτυρίες, αλλά αυτά σε μεγάλο βαθμό αγνοήθηκαν.

Πραγματικά δεν υπήρχε τίποτα σε μαζική κλίμακα που να έπληξε έστω ένα νεύρο του συστήματος. 

Και τώρα, ξαφνικά, μια ομάδα ανθρώπων σε ένα πάρκο ξεκίνησε κάτι το εξαιρετικό.