Η βδομάδα που έχουμε μπροστά μας θα έχει τα χαρακτηριστικά μιας μεγάλης κοινωνικής και πολιτικής σύγκρουσης. Η θερμοκρασία στην ελληνική κοινωνία ανεβαίνει σε τέτοιο βαθμό που ρευστοποιεί το πολιτικό σκηνικό έτσι όπως δεν έχει συμβεί ποτέ πριν στην Ελλάδα, από την μεταπολίτευση και μετά.
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι το κοινό κείμενο των τριών υπουργών (Διαμαντοπούλου, Λοβέρδος, Ραγκούσης) δεν είναι παρά το κερασάκι στην τούρτα. Όμως το ιδεολογικό μανιφέστο των τριών, το οποίο θα έκανε την Θάτσερ να φαίνεται σοσιαλίστρια, έχει την σημασία του μέσα στην συγκεκριμένη συγκυρία. Οι τρεις σωματοφύλακες του πιο ακραίου νεοφιλελευθερισμού, παρεμβαίνουν έχοντας το βλέμμα τους στραμμένο στην επόμενη μέρα. Στην συγκρότηση εκείνων των πιθανών εναλλακτικών διακυβέρνησης (για να χρησιμοποιήσουμε έναν όρο που είναι του συρμού, αλλά έχει την σημειολογία του, αφού διαχωρίζει την άσκηση της εξουσίας από την πολιτική αντιπροσώπευση), οι οποίες θα υπηρετήσουν μέχρι κεραίας τον μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας κάτω από τις επιταγές του διεθνούς και ντόπιου κεφαλαίου.
